مدل طبابت #طب_اورژانس:
#رضایت_شغلی و #فرسودگی در متخصصان طب اورژانس: وضعیت موجود و راهکارها
بخش چهارم

👈 راهکارهای عملی غیر مالی :

2️⃣ جایگاه اجتماعی و هویت حرفه‌ای:
درک عمومی از طب اورژانس در ایران هنوز با ارزش واقعی این تخصص همخوانی ندارد. پزشکان احساس می‌کنند در میان مردم و حتی در بین همکاران بالینی به‌اندازه‌ی شایستگی‌شان دیده نمی‌شوند. همچنین باید سعی گردد امکان رشد آکادمیک و علمی متخصصان اورژانس از طریق تاسیس رشته های فلوشیپ جدید فراهم گردد. این موضوع چیزی است که باید هیات بورد تخصصی و انجمن علمی طب اورژانس باید برایش انرژی بیشتری صرف کند.
راهکارها:
✅ کمپین‌های رسانه‌ای برای معرفی نقش حیاتی پزشک اورژانس در نظام سلامت.
✅ مشارکت بیشتر متخصصان طب اورژانس در کنفرانس های مشترک و آموزش بین‌رشته‌ای (احیاء، تروما، سونوگرافی).
✅ ایجاد برنامه‌های تقدیر سالانه از پزشکان اورژانس موفق
✅ فعال شدن بیشتر متخصصان طب اورژانس در آموزش عمومی و شبکه های اجتماعی
✅ تأسیس فلوشیپ‌های علمی بیشتر برای تثبیت جایگاه آکادمیک و اجتماعی این رشته: تاکنون دو فلوشیپ مسمومیت بالینی و طب اورژانس اطفال راه اندازی شده است.. نبود مسیر حرفه‌ای روشن پس از تخصص باعث رکود و احساس بی‌معنایی شغلی می‌شود. در کشورهای توسعه‌یافته، فلوشیپ‌ها راهی برای رشد علمی، آموزشی و مدیریتی هستند. فلوشیپ های بین رشته ای مثل مراقبتهای ویژه بزرگسالان، درد، و پزشکی ورزشی سالهاست در امریکا، کانادا و استرالیا راه اندازی شده و مسیر پیشرفت حرفه ای پزشکان اورژانس را هموارتر کرده است. لازم است در خصوص راه اندازی مسیر های فلوشیپ بیشتر معاونت آموزشی وزارت بهداشت همکاری بیشتری انجام دهد. تحصیل در فلوشیپ‌ها به‌عنوان یکی از مسیرهای رشد حرفه‌ای در طب اورژانس، با گزارشاتی از افزایش رضایت شغلی و ارتقای حرفه‌ای همراه بوده است.

3️⃣ خشونت علیه کارکنان اورژانس:
بروز خشونت کلامی و فیزیکی در بخش های اورژانس بالاست. حتی رویدادهای خشونت‌آمیزی که منجر به آسیب فیزیکی نمی‌شوند نیز تأثیر منفی قابل‌توجهی بر سلامت روانی و رفاه کارکنان دارند؛ به‌گونه‌ای که باعث کاهش رضایت شغلی، افزایش نرخ ترک شغل و بروز پیامدهای روان‌شناختی مانند اختلال خواب، افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) می‌شوند.
راهکارها:
✅ تصویب قانون ملی «حمایت از کارکنان خط مقدم سلامت.» سابقه تصویب چنین قانونهایی در کشورهای مختلف وجود دارد.
✅ حضور مأمور انتظامی آموزش دیده در اورژانس‌های پرتراکم.
✅ حمایتهای روانی و حقوقی مدیریت بیمارستانها از پرسنل آسیب دیده.
✅ آموزش مهارت‌های کاهش تنش برای کارکنان.

4️⃣ تشخیص بهنگام و حمایت روانی و رفاهی از کارکنان فرسوده:
نبود حمایت روانی سازمان‌یافته یکی از علل اصلی ترک شغل پزشکان است. مطالعات نشان داده برنامه‌های کوچینگ حرفه ای خستگی هیجانی را تا ۲۳٪ در کارکنان سلامت کاهش می‌دهد. کوچینگ، منتورشیپ و حمایت همتایان سه راهکار متفاوت برای فرسودگی شغلی است. کوچ یا مربی به فرد نمی‌گوید چه‌کار کند (برخلاف منتور یا مشاور)، بلکه با پرسش‌های هدفمند، گوش دادن عمیق و بازتاب دادن افکار، کمک می‌کند خود فرد پاسخ‌های خودش را پیدا کند.
راهکارها:
✅ ایجاد «مرکز سلامت روانی پزشک» در بیمارستان‌ها.
✅ راه‌اندازی خط تلفن مشاوره محرمانه برای پزشکان.
✅ تشکیل گروه‌های همتای حمایتی پس از رخدادهای بحرانی.
✅ راه اندازی برنامه های کوچینگ و منتورشیپ

@emedupdates