تحول در مراقبت های اورژانس
او از همان جایگاه، ماموریت مادام‌العمر خود را برای متحول کردن مراقبت‌های اورژانس در کشور آغاز کرد. او ابتدا یک دوره دستیاری در شیکاگو و سپس پس از نقل مکان به دنور در 1977 در آنجا تاسیس کرد. در آن زمان او به عنوان مدیر دپارتمان اورژانس بیمارستان جنرال دنور ( حالا مرکز پزشکی دنور) منصوب شد.
با احساس نیاز به کوریکولوم رسمی رشته طب اورژانس، وی اولین کتاب مرجع نوشته شده توسط پزشکان اورژانس و برای پزشکان اورژانس یعنی «طب اورژانس روزن: مفاهیم و طبابت بالینی» را پایه گذاری کرد. در این کتاب محتوای دانش رشته تخصصی ما تعریف شد. حالا ویرایش نهم کتاب بیرون آمده و ویرایش دهم در راه است ( این مطلب در 2019 منتشر شده و در زمان حال ویرایش دهم چاپ شده است). پس از دنور برنامه دستیاری را در سان دیگو پایه گذاری کرد و به ایجاد دپارتمان های آکادمیک در بیمارستان های وابسته به دانشگاه هاروارد کمک کرد. همچنین به عنوان عضو هیات هلمی در دانشگاه آریزونا در توسان به عنوان عضو ارشد سه دپارتمان آکادمیک پر جنب و جوش خدمت کرد.
در سال ۱۹۷۹، او مقاله‌ای تأثیرگذار نوشت که در مجله کالج پزشکان اورژانس آمریکا (که امروزه با نام سالنامه طب اورژانس یا Annals of Emergency Medicine شناخته می‌شود) منتشر شد و در آن مقاله، «بیولوژی» طب اورژانس را شرح داد و مالکیت حوزه‌ای از علوم پایه که به طب اورژانس تعلق دارد را تعریف نمود. او مجله طب اورژانس (Journal of Emergency Medicine) را برای غنای بیشتر رشته و حمایت از کارهای آکادمیک در این تخصص جدید تأسیس کرد.
علیرغم دستاوردهای آکادمیک و آموزشی بی شمار، اولین اولویت پیتر، بیمارانش بود.
@emedupdates