حالا که چند نفر جدید به جمعمون اضافه شدن، گفتم شاید بد نباشه خودم رو یه بار دیگه معرفی کنم.

من الیارم. در دانشگاه بوکونی ایتالیا، توی رشته GLOBE درس می‌خونم؛ رشته‌ای که ترکیبی از سیاست، حقوق، اقتصاد و روابط بین‌الملله. به انگلیسی‌زبان‌ها هم فارسی یاد می‌دم. خلاصه روزهام بین توضیح دادن تفاوت «می‌روم» و «دارم می‌رم» به خارجی‌ها و تلاش برای فهمیدن اینکه چرا جهان به این وضع افتاده، می‌گذره.

از انکارشده‌ترین خواسته‌های پنهان آدم‌ها تا پیچیده‌ترین مناسبات قدرت و جامعه، تقریباً همه‌چیز برام جالبه. مخصوصاً چیزهایی که انقدر عادی شدن که دیگه کسی درباره‌شون سؤال نمی‌کنه.

به تناقض‌ها علاقه عجیبی دارم. مثلاً اینکه آدم‌ها چطور می‌تونن هم‌زمان به دو چیز کاملاً متضاد باور داشته باشن، چطور ممکنه چیزی رو آزادی بدونیم که خودش شکل دیگه‌ای از وابستگیه، یا چطور بعضی از باورهایی که فکر می‌کنیم مال خودمونن، در واقع سال‌هاست جامعه بی‌سروصدا توی سرمون کاشته.

البته این کنجکاوی شامل خودم هم می‌شه. اتفاقاً یکی از سرگرمی‌های ناخوشایندم اینه که مچ خودم رو وسط تناقض‌هام بگیرم.

اینجا هم قرار نیست نقش آدمی رو بازی کنم که جواب همه‌چیز رو می‌دونه. بیشتر دوست دارم درباره چیزهایی بنویسم که ذهنم رو مشغول می‌کنن؛ از سیاست و جامعه و روابط انسانی گرفته تا تجربه‌های شخصی، زبان، فرهنگ و چیزهای ظاهراً بی‌اهمیتی که گاهی از مهم‌ترین مسائل هم چیزهای بیشتری درباره ما می‌گن.

ممکنه امروز درباره مردسالاری بنویسم، فردا درباره یه پدیده عجیب زبانی و پس‌فردا درباره چیزی که خودم هم هنوز نمی‌دونم چرا برام مهم شده.

احتمالاً در بعضی چیزها اشتباه می‌کنم، نظرم تغییر می‌کنه و گاهی هم زیادی فکر می‌کنم. فعلاً این‌ها رو بخشی از ماجرا می‌دونم.

بیشتر از اینکه دنبال اثبات درست بودن نظراتم باشم، دوست دارم چیزهایی رو که بدیهی فرض می‌کنیم، یه بار دیگه زیر سؤال ببرم.

راستی، آکواردم؛ تعجب نکنید. 🐙