در ابتدای سال ۲۰۲۲، قبل از تهاجم روسیه به اوکراین بزرگ‌ترین واردکنندگان سوخت فسیلی از روسیه (بر اساس تناژ روزانه) به این ترتیب بودند:
اتحادیه اروپا : ۹۲۹ هزار تن (بزرگ‌ترین واردکننده)
چین: ۴۳۵ هزار تن
سایر کشورها : ۲۴۵ هزار تن
ترکیه: ۱۳۹ هزار تن
کره جنوبی: ۹۳ هزار تن
بریتانیا : ۴۹ هزار تن
ایالات متحده : ۳۳ هزار تن
هند: ۲۹ هزار تن

پس از تهاجم روسیه به اوکراین، الگوهای واردات به شدت تغییر کرده‌اند:
اتحادیه اروپا : واردات از ۹۲۹ هزار تن به ۲۰۵ هزار تن کاهش یافته است (کاهش حدود ۷۸%). این کاهش احتمالاً به دلیل تحریم‌ها، سیاست‌های کاهش وابستگی به انرژی روسیه و تلاش برای تنوع‌بخشی به منابع انرژی (مثلاً از طریق گاز طبیعی مایع یا LNG) است.

چین: واردات از ۴۳۵ هزار تن به ۶۰۷ هزار تن افزایش یافته است (رشد حدود ۴۰%). چین به بزرگ‌ترین واردکننده سوخت فسیلی روسیه تبدیل شده است.

هند: افزایش چشمگیر از ۲۹ هزار تن به ۳۴۵ هزار تن (رشد بیش از ۱۰ برابر). هند به یکی از بازیگران اصلی در خرید سوخت فسیلی روسیه تبدیل شده است.

ترکیه: افزایش از ۱۳۹ هزار تن به ۲۴۰ هزار تن (رشد حدود ۷۳%).

سایر کشورها: افزایش از ۲۴۵ هزار تن به ۲۷۶ هزار تن (رشد اندک).

کره جنوبی: کاهش از ۹۳ هزار تن به ۳۰ هزار تن (کاهش حدود ۶۸%).

بریتانیا و ایالات متحده : هر دو به صفر رسیده‌اند، که نشان‌دهنده توقف کامل واردات سوخت فسیلی از روسیه است، احتمالاً به دلیل تحریم‌های سخت‌گیرانه.

اتحادیه اروپا، ایالات متحده، بریتانیا و کره جنوبی به شدت وابستگی خود به سوخت فسیلی روسیه را کاهش داده‌اند. این تغییر احتمالاً نتیجه تحریم‌ها، فشارهای سیاسی و تلاش برای یافتن منابع جایگزین انرژی است.

چین و هند به طور قابل‌توجهی واردات خود را افزایش داده‌اند. این ممکن است به دلیل قیمت‌های پایین‌تر سوخت روسیه (به دلیل تحریم‌ها و کاهش تقاضا از غرب) و نیاز این کشورها به انرژی برای رشد اقتصادی باشد.

ترکیه نیز به عنوان یک کشور در تقاطع اروپا و آسیا، واردات خود را افزایش داده و نقش واسطه‌ای در تجارت انرژی ایفا می‌کند.

@ehsanviews