مردی در تبعیدِ ابدی (ا.ن.حبیب)

کسانی که تحمل مخالف را ندارند
تحمل تغییر را هم نخواهند داشت

برای این روزهای یک عشق همیشگی❤️

پرواز را به خاطره بسپار
این آسمان، پرنده فروش است

تا انتهای دهه‌ی محرم
دوسه‌ روایت خواهیم داشت

عشق حسین تربیت طفل می‌شود
ما را بدین طریق، پدر سر به راه کرد...

در مملکت چو غرش شیران، گذشت و رفت
هم عوعوی سگان شما نیز بگذرد

آن کس که اسب داشت، غبارش فرو نشست
گَرد سُم خران شما نیز بگذرد

سیف فرغانی

تازه این اول عشقه، اخوی
تو پر از سرانه‌های بِکری

چی می‌فهمه چاییِ روضه چیه...
«پلاسِ کافه‌ی روشنفکری»

نعمت سعیدی

از دستِ دلم رفتی و از دست، دلم رفت
آواره‌ی هر کوچه‌ی بن‌بست، دلم رفت

در حمدِ نمازم که لبت، خاطرم آمد
انگار به یک جرعه‌ی سرمست، دلم رفت

در آینه من عکس تو را دیدم و آن‌دم
کآیینه از اوصاف تو بشکست ، دلم رفت

در اَزمَنه‌ی فعل ، بهم ریخته شعرم
زیرا که به هر "بود" و "شد" و "هست"، دلم رفت

#حبیب

دیشب‌به خواب دیدم، آن یارِ دیدنی را
ای کاش می‌شد اصلا، از خواب برنخیزم

#حبیب

زیباست

اولین شماره نشریه ی فرهنگی_مذهبی سوره

سر دبیر و مدیر مسئول: احسان نیکویی زاده

هیئت تحریریه: سید مرتضی آوینی ، احسان نیکویی زاده، علی پروین زاده، سید بهنام حسینی شریف

صاحب امتیاز: تشکل دانشجویی هیئت اباصالح

لینک دانلود :
https://www.mefda.ir/d/2022/05/02/0/856789.pdf

کودکی های من از پشت درختان کُنار
کودکی های من از فرفره‌ی وقتِ بهار

کودکی‌های من از آن طرفِ باغِ پدر
کودکی های من از دزدی زنبیل انار

کودکی‌‌های من از روسری ات بر تن باد
از هیاهوی تو در دلهره‌ی وقتِ فرار

از همان لحظه که افتادی و بر شانه‌ی من
دستت آویختی و از دل من، رفت قرار

بی‌هوا دل به شب شهر نهادی ، بروی
ارزوهای مرا، شهرِ تو آویخت به دار

من که دانستم از آن شهر چه خواهی آورد:
«دفنِ احساس من و خاطره‌ها، کنج مزار»

کودکی‌های من از پیر شدن لبریز‌ند
کودکی های من از راهِ تو رفتند کِنار

#حبیب

برای دانشجو:

عاقبت، مصلحت آن است که خاموش شوی
پشت عمامه‌ی قُضّات، فراموش شوی

تا فلان‌زاده‌ی مسئول، به کامش برسد
لب ببندی و نبینی و فقط ، گوش شوی

#حبیب

اسطوره‌های روم و ایران، می‌روند از یاد
آن دم ، که با چشمان خود، افسانه میسازی

زیبا! چه ابراهیم‌وار از سینه‌ی آتش
با چینِ موهایت، گُلِ پروانه میسازی

از این منِ نمرودِ آتش‌باره‌ی مغرور
کبریتِ خیسی کنج یک ویرانه، میسازی

#حبیب

من که دلداه‌ی آن نقشِ خوشِ روسری‌ام
حلقه انداخته‌ای، تا به کجا می‌بری ام؟

عابدی بودم و تو طرّه‌ی موی افشاندی
تا که ابطال کنی، دعوی پیغمبری ام

ماه‌من! گم شده‌‌ام در شبِ طولانیِ شهر
کَی مگر دست تو آید به هدایت‌گری ام....

#حبیب

بسم الله الرحمن الرحیم

بریز چای عزیزدلم، که می‌خواهم
به سالهای وبا، باز عاشقت باشم

برای دیدن یک لحظه رنگ چشمانت
مسافرِ ابدیِ دقایقت باشم

#حبیب