نوشتن، برای آنکه تجربیاتی که با پوست و استخوان زیست می‌کنیم، تنها به یک خبر، میان هزاران خبر بدل نشود؛ برای آنکه اثری از بازماندگان باقی بماند؛ و
«ثبت باشد بر جریده‌ی عالم، دوام ما».

به امید آنکه آیندگان، روزی در ایرانی آباد، آزاد و سرزنده نفس بکشند و بدانند انسان‌هایی پیش از آنان با آرزوی دیدن چنین فردایی، با هرآنچه داشتند و هرآنچه می‌دانستند، از روزهایی پرالتهاب گذر کردند.

با ابراز عمیق‌ترین امیدها برای ساختن سرزمینی سرشار از آنچه شایسته‌ی مردمانش است که جز بِه‌ترین‌ها نیست؛

✍ سردبیر نشریه‌‌ی ایگو

نسخه‌ی دوم نشریه‌ی ایگو✨