✨
-ایجاد تعادل بین سازها

یه مشکل مهم توی ارکستر اینه که همه سازها قدرت صوتی یکسانی ندارن.
برای مثال، سازهای بادی برنجی و کوبه‌ای توی خیلی از شرایط می‌تونن صدای بسیار قدرتمندی تولید کنن، درحالیکه یه خط ملودی آروم توی ویولن‌ها ممکنه به‌راحتی زیر صدای اون‌ها گم بشه.
حالا تصور کنین آهنگساز ملودی مهمی رو به فلوت سپرده، اما هم‌زمان سازهای دیگه دارن بخش پرقدرتی اجرا می‌کنن. اگر تعادل درستی وجود نداشته باشه، شنونده ممکنه اصلا متوجه ملودی فلوت نشه.
رهبر ارکستر باید این روابط رو بشناسه و بتونه بین گروه‌های سازها تعادل برقرار کنه.
این کار به معنی کم کردن صدای همه سازهای قوی نیست. گاهی باید یه گروه خاص برجسته باشه و گاهی هم باید اجازه داد چند خط موسیقایی هم‌زمان شنیده بشن. مسئله اینه که هر صدا به‌اندازه‌ای حضور داشته باشه که ساختار اثر رو بهتر منتقل کنه.
رهبر باید بدونه که توی هر لحظه، کدوم بخش موسیقی اهمیت بیشتری داره و چه سازهایی باید در پیش‌زمینه یا پس‌زمینه قرار بگیرن.
البته مسئولیت این تعادل فقط روی دوش رهبر نیست. نوازنده‌ها، سرگروه‌ها، آکوستیک سالن و حتی چیدمان ارکستر هم توی نتیجه نهایی نقش دارن. رهبر با شنیدن نتیجه و ارائه دستورهای اجرایی به گروه کمک میکنه این عوامل به تعادل بهتری برسن.
.✦ ݁˖