‌‌ ‌آقاؠ‌ڦاضے. چهره‌ها را یادش می‌ماند،صداها را،نور آن روز را،حتی سکوت بین دو جمله را..اما چیزهایی را که باید فراموش کند،فراموش نمی‌کند. من هنوز بعضی شب‌ها با خودم حرف می‌زنم. می‌گویم:«اگر می‌شد فقط یک بار برگردم...» بعد خودم جواب خودم را می‌دهم:«نمی‌شود.»همین دو کلمه شاید کوتاه‌ترین و سنگین‌ترین حکمی باشد که یک قاضی می‌تواند برای خودش صادر کند.