🔹فضایی برای دیدگاهها و تحلیلهای اقتصادی بدون رویکرد سیاسی و حزبی
🔹محتوای کاربردی در زمینه های اقتصاد، بازرگانی و مدیریت
https://www.instagram.com/economistfarsi
تبلیغات:
@EconomistAdmin
Post #26838
613
♦️ تحلیل اکونومیست | روز پس از جنگ در خاورمیانه؛ ایران چه خواهد کرد؟
🔹 روزگار بلوکهای مختلف در منطقه فرا خواهد رسید
اکونومیست در تحلیلی مفصل از آینده خاورمیانه، یک تحول تاریخی را مطرح میکند:
دورانی که آمریکا قدرت بلامنازع خاورمیانه بود، ممکن است به پایان خود نزدیک شده باشد.
در سال ۱۹۹۱، پس از بیرون راندن ارتش عراق از کویت، آمریکا در اوج قدرت قرار داشت. شوروی در حال فروپاشی بود و واشنگتن خود را آماده ساختن نظم جدیدی در خاورمیانه میدید.
اما اکونومیست معتقد است نتیجه ۳۵ سال حضور آمریکا نه یک نظم پایدار، بلکه مجموعهای از جنگها و بحرانها بوده است.
جنگ کنونی با ایران میتواند نقطه عطف دیگری باشد.
آمریکا خاورمیانه را ترک نخواهد کرد؛ اما متحدان عربش دیگر مانند گذشته به واشنگتن اعتماد ندارند، افکار عمومی آمریکا از جنگهای منطقه خسته شده و واشنگتن همزمان باید منابع خود را صرف رقابت با چین و بحرانهای دیگر جهان کند.
اما اگر آمریکا عقبتر برود، چه کسی جای آن را خواهد گرفت؟
پاسخ اکونومیست قابل توجه است:
فعلاً هیچکس.
اروپا توان لازم را ندارد؛ روسیه گرفتار جنگ اوکراین است و چین، با وجود قدرت عظیم اقتصادی، هنوز تجربه و توان نظامی لازم برای ایفای نقش آمریکا در منطقه را ندارد.
در نتیجه خلأ قدرت باید بیشتر توسط خود کشورهای منطقه پر شود.
سه قدرت مهم غیرعرب در مرکز این معادله قرار میگیرند:
ایران
اسرائیل
ترکیه
به تعبیر اکونومیست، ایران و اسرائیل از یک جهت شبیه یکدیگرند: هر دو آنقدر قدرتمند هستند که بتوانند نظم منطقه را برهم بزنند، اما هیچیک به تنهایی آنقدر قدرتمند نیست که نظم جدیدی ایجاد کند.
ترکیه نیز با قدرت نظامی، نفوذ دیپلماتیک و صنعت رو به رشد تسلیحاتی به سومین بازیگر مهم تبدیل شده است.
نتیجه چه خواهد بود؟
🔻 خاورمیانه احتمالاً وارد عصر «بلوکهای متعدد» خواهد شد.
کشورهای عربی ممکن است بسته به منافع خود به قدرتهای مختلف نزدیک شوند و ائتلافهای جدیدی شکل بگیرد؛ بعضی کوتاهمدت و بعضی ماندگارتر.
نشانههای این تغییر از هماکنون دیده میشود.
کشورهای خلیج فارس که دههها میلیاردها دلار تجهیزات نظامی آمریکایی خریدهاند، بهدنبال تأمینکنندگان جدید هستند.
عربستان پیشتر موشکهایی از چین دریافت کرده، کشورهای عربی به پهپادهای ترکیه علاقهمند شدهاند و امارات نیز به سمت همکاری برای تولید تسلیحات و پهپاد حرکت کرده است.
همزمان ائتلافهای تازهای در حال شکلگیری است؛ از همکاریهای دفاعی عربستان با پاکستان و ترکیه تا تلاش برای ایجاد ساختارهای جدید امنیت دریایی.
اما اکونومیست معتقد است مشکل اصلی جهان عرب کمبود سلاح نیست.
مشکل دشوارتر، همکاری است.
کشورهای عربی باید در نهایت تصمیم بگیرند چه نوع خاورمیانهای میخواهند و به جای اتکای همیشگی به یک ضامن خارجی، توانایی بیشتری برای تأمین امنیت و ثبات منطقه ایجاد کنند.
و ایران؟
ایران همچنان یکی از قدرتهای اصلی این نظم جدید خواهد بود؛ کشوری با توان موشکی، شبکه نفوذ منطقهای و موقعیت جغرافیایی بسیار مهم در خلیج فارس و تنگه هرمز.
اما هیچیک از بازیگران، از جمله ایران، اسرائیل و ترکیه، به تنهایی قادر به ساختن نظم آینده خاورمیانه نخواهند بود.
📌 جمعبندی اکونومیست هشداردهنده اما مهم است:
خاورمیانه پس از جنگ احتمالاً نه تحت سلطه کامل آمریکا خواهد بود، نه چین جای آمریکا را خواهد گرفت و نه یک قدرت منطقهای بر دیگران مسلط خواهد شد.
دوران بلوکها، ائتلافهای موقت و موازنههای متغیر در راه است.
و شاید برای نخستین بار پس از چند دهه، کشورهای منطقه مجبور شوند به جای تماس با واشنگتن برای حل هر بحران، خودشان درباره معماری آینده خاورمیانه تصمیم بگیرند.
منبع: اکونومیست
بازنشر فارسی: انتخاب
اکونومیست فارسی
@economistfarsi
🔹 روزگار بلوکهای مختلف در منطقه فرا خواهد رسید
اکونومیست در تحلیلی مفصل از آینده خاورمیانه، یک تحول تاریخی را مطرح میکند:
دورانی که آمریکا قدرت بلامنازع خاورمیانه بود، ممکن است به پایان خود نزدیک شده باشد.
در سال ۱۹۹۱، پس از بیرون راندن ارتش عراق از کویت، آمریکا در اوج قدرت قرار داشت. شوروی در حال فروپاشی بود و واشنگتن خود را آماده ساختن نظم جدیدی در خاورمیانه میدید.
اما اکونومیست معتقد است نتیجه ۳۵ سال حضور آمریکا نه یک نظم پایدار، بلکه مجموعهای از جنگها و بحرانها بوده است.
جنگ کنونی با ایران میتواند نقطه عطف دیگری باشد.
آمریکا خاورمیانه را ترک نخواهد کرد؛ اما متحدان عربش دیگر مانند گذشته به واشنگتن اعتماد ندارند، افکار عمومی آمریکا از جنگهای منطقه خسته شده و واشنگتن همزمان باید منابع خود را صرف رقابت با چین و بحرانهای دیگر جهان کند.
اما اگر آمریکا عقبتر برود، چه کسی جای آن را خواهد گرفت؟
پاسخ اکونومیست قابل توجه است:
فعلاً هیچکس.
اروپا توان لازم را ندارد؛ روسیه گرفتار جنگ اوکراین است و چین، با وجود قدرت عظیم اقتصادی، هنوز تجربه و توان نظامی لازم برای ایفای نقش آمریکا در منطقه را ندارد.
در نتیجه خلأ قدرت باید بیشتر توسط خود کشورهای منطقه پر شود.
سه قدرت مهم غیرعرب در مرکز این معادله قرار میگیرند:
ایران
اسرائیل
ترکیه
به تعبیر اکونومیست، ایران و اسرائیل از یک جهت شبیه یکدیگرند: هر دو آنقدر قدرتمند هستند که بتوانند نظم منطقه را برهم بزنند، اما هیچیک به تنهایی آنقدر قدرتمند نیست که نظم جدیدی ایجاد کند.
ترکیه نیز با قدرت نظامی، نفوذ دیپلماتیک و صنعت رو به رشد تسلیحاتی به سومین بازیگر مهم تبدیل شده است.
نتیجه چه خواهد بود؟
🔻 خاورمیانه احتمالاً وارد عصر «بلوکهای متعدد» خواهد شد.
کشورهای عربی ممکن است بسته به منافع خود به قدرتهای مختلف نزدیک شوند و ائتلافهای جدیدی شکل بگیرد؛ بعضی کوتاهمدت و بعضی ماندگارتر.
نشانههای این تغییر از هماکنون دیده میشود.
کشورهای خلیج فارس که دههها میلیاردها دلار تجهیزات نظامی آمریکایی خریدهاند، بهدنبال تأمینکنندگان جدید هستند.
عربستان پیشتر موشکهایی از چین دریافت کرده، کشورهای عربی به پهپادهای ترکیه علاقهمند شدهاند و امارات نیز به سمت همکاری برای تولید تسلیحات و پهپاد حرکت کرده است.
همزمان ائتلافهای تازهای در حال شکلگیری است؛ از همکاریهای دفاعی عربستان با پاکستان و ترکیه تا تلاش برای ایجاد ساختارهای جدید امنیت دریایی.
اما اکونومیست معتقد است مشکل اصلی جهان عرب کمبود سلاح نیست.
مشکل دشوارتر، همکاری است.
کشورهای عربی باید در نهایت تصمیم بگیرند چه نوع خاورمیانهای میخواهند و به جای اتکای همیشگی به یک ضامن خارجی، توانایی بیشتری برای تأمین امنیت و ثبات منطقه ایجاد کنند.
و ایران؟
ایران همچنان یکی از قدرتهای اصلی این نظم جدید خواهد بود؛ کشوری با توان موشکی، شبکه نفوذ منطقهای و موقعیت جغرافیایی بسیار مهم در خلیج فارس و تنگه هرمز.
اما هیچیک از بازیگران، از جمله ایران، اسرائیل و ترکیه، به تنهایی قادر به ساختن نظم آینده خاورمیانه نخواهند بود.
📌 جمعبندی اکونومیست هشداردهنده اما مهم است:
خاورمیانه پس از جنگ احتمالاً نه تحت سلطه کامل آمریکا خواهد بود، نه چین جای آمریکا را خواهد گرفت و نه یک قدرت منطقهای بر دیگران مسلط خواهد شد.
دوران بلوکها، ائتلافهای موقت و موازنههای متغیر در راه است.
و شاید برای نخستین بار پس از چند دهه، کشورهای منطقه مجبور شوند به جای تماس با واشنگتن برای حل هر بحران، خودشان درباره معماری آینده خاورمیانه تصمیم بگیرند.
منبع: اکونومیست
بازنشر فارسی: انتخاب
اکونومیست فارسی
@economistfarsi
- 👍 4
- 👎 4
- ❤ 1
