آنچه نفوذ مارکس را تبیین می‌کند و در نفس خود مایه امیدواری است، همین تندروی [یا رادیکالیسم] اخلاقی اوست که هنوز زنده است. بر ماست که آن را زنده نگاه داریم و نگذاریم به راهی برود که تندروی سیاسی او محکوم به پیمودن آن است. مارکسیسم «علمی» مرد. اما دو چیز در آن باید زنده بماند: یکی احساس مسئولیت اجتماعی و دیگری عشق به آزادی.

جامعه باز و دشمنان آن؛ فصل ۲۲؛ اخلاق و اصالت تاریخ