سآࢪگلِ مَطࢪود ، ‌

من امروز
دلم برای تو تنگ شده است
این جمله را
هر روز میتوانی بخوانی

به‌توسوگندهمان‌لحظه‌که‌لبخندزدی ؛
دل‌سرگشته‌ی‌مارابه‌خودت‌بندزدی

جایی میان غم و خستگی گیر کردم .

اندوهم آنقدر مبهم است که نمی‌توانم بگویم
و اگر بگویم نخواهند فهمید و اگر بفهمند نیز فایده‌ای ندارد .

خواب‌هم دیگر وظیفه‌اش‌‌ را به درستی انجام نمی‌دهد، مستهلک‌ شده است. دیگر زورش نمی‌رسد، کم می‌آورد.

نمیدانم با کدامین امید شعر بنویسم،
وقتی قرار نیست برای تو بخوانمش ..

مرگ را میخواستم درحالی که دیوانه‌وار عاشق زندگی بودم .

اندوه ارث پدری و مادریمان بود. ادامه‌دار، ریشه‌‌دار، همیشگی و جدا نشدنی .

ازاینا 🫶

حرف زیاد دارم، اما کسی گوشِ ماندگار نداره.

«عزیزا تو اگر مرا نخواهی،اگر مهرم پس زنی وگر عشقم ردکنی،اگر سوی یار دگر روی و راغب عشق و مهر وی باشی؛دیده برتو نخواهم بست،مهر ازتو نخواهم کاست،عزیزِ دگری نخواهم جست. عزیزا تو گر بروی،آگاهم که بِه از من یافتی که رهت بر رهم کج کردی،ولی من‌ گر بِه از تو گر سر تر از تو گر عاشق تر از تو یابم باز دلم پیش تو گیر است. این دل چو و کبوتر و تو چون دام،پیش تو گیر است که گیر است و رهایی نخواهد یافت.»

ولی من میگم

"if I can't have you baby no one else in this world can"