«عزیزا تو اگر مرا نخواهی،اگر مهرم پس زنی وگر عشقم ردکنی،اگر سوی یار دگر روی و راغب عشق و مهر وی باشی؛دیده برتو نخواهم بست،مهر ازتو نخواهم کاست،عزیزِ دگری نخواهم جست. عزیزا تو گر بروی،آگاهم که بِه از من یافتی که رهت بر رهم کج کردی،ولی من‌ گر بِه از تو گر سر تر از تو گر عاشق تر از تو یابم باز دلم پیش تو گیر است. این دل چو و کبوتر و تو چون دام،پیش تو گیر است که گیر است و رهایی نخواهد یافت.»