من اون چیزایی که ترسه از دست دادنشو داشتم، خودم ول کردم. اتفاقا خیلی هم آدمِ بیا درستش کنیمی هستم، ولی اینکه دائم مشغولِ شستن کوهی از ظرف‌های یکبارمصرف باشم؛ به نظرم کار بیهوده‌ایه. اینکه قرار باشه هربار تلاش کنم که بگم وجود دارم، فراموش شدن و ترجیح می‌دم. دلم نمی‌خواد هربار به نرسیدن برسم.