«سالگرد جنگ»
🖍بهروز مرادی
هفتهی پیشِ رو؛ سالگرد آغاز تجاوز نظامی رژیم جنایتکار صدام حسین به خاک ایرانزمین است.
مقابلهی ابتدایی مردمی با دست خالی در مقابل آن تهاجم و سپس دفاع اقشار مختلف ایرانیان از وطن منجر به خلق حماسههای ماندگار در تاریخ و حافظهی ملّی گردیده است.
اما جنگ بااینهمه همواره مصائب اجتنابناپذیر خود را همراه دارد و هم در زمان جنگ و هم پس از پایان جنگ، تأثیرات مخرب خود را بر جان و روان و اقتصاد و تجارت و وضعیت مالی و اجتماعی و فرهنگی و هنری و ادبی و سیاسی و مسکونی و معیشتی و... مردم باقی میگذارد. این تأثیرات گاه درازمدت و در حافظهی ملّی پایدارند.
این است که این پرسشی بسیار صحیح و بجاست که چرا پس از بازپسگیری همهی مناطق اشغالی در سال ١٣۶١، جنگ را تمام نکردند تا جان جوانان وطن و خاک آباد ایران حفظ بشود؟
آری ادامهی جنگی که قابلیت پایانیافتگی دارد دیوانگی و استقبال از ویرانگیست، چراکه در جنگها گاه آدمها نه با بمب و موشک و تفنگ، که با تورم و گرانی کالاها و محاصرهی اقتصادی و تحریمهای کمرشکن و توسعهی فقر و نبودن آرامش و امنیت و نیز تهدید جانی و بیسرانجامیِ زیستن و بیافقی و نومیدی و ترس و اضطراب و آسیبهای روانی دق میکنند و میمیرند.
آغازگران و دوستدارانِ ادامهی جنگ بدون تردید موجوداتی اهلینشدهاند که کشتن کودکان و لرزیدن مادران و دلِ شکستهی پدران و ویرانکردن خانهها و کارخانهها و بيمارستانها و دانشگاهها و تباهکردنِ عمر و امنیتزدایی از زندگی را به هیچ میانگارند.
جنگ فراهم آوردن دوزخ پیشاپیش در جهان است توسط کسانی که چون توان ساختن زندگی زیبا را ندارند، به ویرانکردن آن همّت میگمارند.
٣٠ شهریور ١۴٠۵
🌿@drBehrouzMoradi
Post #2919
482