DO @dopaminenashrie
Forwarded from علوم پزشکی همدان (تحکیم وحدت)
صدایی که پس از دو سال غیبت در جشن روز دانشجو به گوش می‌رسد. صدایی که گوینده مشکلاتیست ار جنس خلا های متداول، گفتار ها و ناشنیده های همیشگی، صدایی که بازتابندۀ گِلِه‌هایی است از قبیل اهمال‌کاری و نادیده‌گرفته‌شدن‌‌‌ها.
جناب دکتر کارخانه ای
خانم دکتر اصغری
• از کیفیت عالیِ چاپ بگویم که همه را در تشخیص رنگ ها اَلکَن می‌کند یا تاخیب های ۴ الی۶ ماهه در چاپ و تحویل نسخ چاپی یا رسیدگی نکردن به نامه نگاری ها و اعتراضات مکتوب دانشجویان به چاپخانه نرگسی ؟؟؟
یا واریز بی‌درنگ حق‌الزحمۀ کارِ دانشجویی؟
البته خداراشکر این تنها مشکلمان نیست
به‌تازگی، به لطف خداوند منان، هزینۀ کارِ دانشجویی به ساعتی 30 هزار تومان افزایش یافته است، اما با وقفۀ طولانی در پرداختِ آن چه کنیم؟ چهار ماه خلاء زمانی برای پرداخت یک حق الزحمه؟!!!
موضوعی که با راه‌اندازی صندوق کار دانشجویی می‌توان آن را تسریع کرد، اما کو گوش شنوا؟
از این چالش‌ها که بگذریم، می‌توان گفت خداراشکر، شرایط بد نیست. البته به این خوبی نبود، با اراده و تلاشِ دانشجویان و کارشناس مربوطه، در سال گذشته، بسیاری از مشکلات مرتفع گردیدند، اما چالش‌های دیگری همچنان گریبان‌گیر نشریات‌اند. ازجمله، کمبود گرافیست. بطوری که تنها 15 گرافیست، طراحی 47 نشریۀ فعال دانشگاه را بر عهده دارند که دلیل اصلی ایجاد این چالش، شرط استفاده انحصاری از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان است. حال آنکه این مسئله را با ایجاد پل ارتباطی با دانشجویان دانشکدۀ هنر و معماری و یا برون‌سپاری و عقد قرارداد با گرافیست های خبره خارج دانشگاهی می‌توان حل کرد. چرا نکنیم ؟
اما اگر بنا بر انعقاد قراردادهایی همچون چاپخانه است، همان بهتر که نکنیم.
چالش بعدی، نبود مکانی مختص نشریات صوتیِ دانشگاه برای ضبط پادکست‌‌ها است. دانشگاه علوم پزشکی همدان بطور قانونی و رسمی ۴ پادکست ثبت شده دارد که شایان ذکر است این نشریات صوتی، علی‌رغم کمبودها، موفق به کسب جوایز ارزنده‌ای شده‌اند، اما دریغ از حتی فضایی برای برگزاری کرسی های همنشینی بین فعالین نشریات و تشکلات.
با همه این موارد، طبق امار رسمی، دانشگاه علوم پزشکی همدان پنجمین دانشگاه برتر کشور در حوزه نشریات علوم پزشکی است.
متن خانم فاطمه ملکی:
کارشناس نشریات دانشگاه ضمن ابراز رضایت کامل از تلاش‌های اعضای کمیتۀ ناظر بر نشریات دانشجویی، تأکید کردند که جهت‌گیری این کمیته، با در‌اولویت‌قرار‌دادن دانشجویان به‌عنوان مخاطب اصلی، شایسته‌ی تقدیر است. ایشان با اشاره به ایده‌های خلاقانه و ابتکارهای ارزشمندی همچون گالری نشریات دانشجویی که در فضای نشریات دانشجویی به کار گرفته شده، رشد و پویایی این عرصه را نتیجۀ همراهی و دقت نظر اعضا دانستند و صمیمانه از آنان قدردانی کردند.
همچنین از تمام دانشجویان دعوت می‌کنند تا به قدرت قلم ایمان بیاورند، با اندیشه‌ها و خلاقیت‌های خود به این جریان بپیوندند و در گسترش نشریات دانشجویی سهمی فعال داشته باشند.
با تشکر از آقایان علیزاده ، هاشمی ، حسینی اطهر
به امید حل شدن تمامی مشکلات در تمامی حیطه ها
روز دانشجو بر همه دانشجویان صاحب قلم دانشگاه علوم پزشکی همدان مبارک باد
📍مکان : سالن همایش های بین المللی غدیر
📅زمان : یکشنبه ۱۶ آذر ماه ساعت۱۸
روز، سائل بود و شب بیماردار
روز از مردم، شب از خود شرمسار
*
صبحگاهی رفت و از اهل کرَم
کس ندادش نه پشیز و نه درم
*
از دری می‌رفت حیران بر دری
رهنورد اما نه پایی، نه سری
*
ناشمرده، برزن و کویی نماند
دیگرش پای تکاپویی نماند
*
درهمی در دست و در دامن نداشت
ساز و برگ خانه برگشتن نداشت
*
رفت سوی آسیا هنگام شام
گندمش بخشید دهقان یک دو جام
*
زد گره در دامن آن گندم، فقیر
شد روان و گفت که‌ای حی قدیر
*
گر تو پیش آری به فضل خویش دست
برگشایی هر گره که‌ایام بست
*
چون کنم، یارب، در این فصل شتا
من علیل و کودکانم ناشتا
*
می‌خرید این گندم ار یک جای کس
هم عسل زان می‌خریدم، هم عدس
*
آن عدس، در شوربا می‌ریختم
وان عسل، با آب می‌آمیختم
*
درد اگر باشد یکی، دارو یکی‌ست
جان فدای آنکه درد او یکی‌ست
*
بس گره بگشوده‌ای، از هر قبیل
این گره را نیز بگشا، ای جلیل
*
این دعا می‌کرد و می‌پیمود راه
ناگه افتادش به پیش پا، نگاه
*
دید گفتارش فساد انگیخته
وآن گره بگشوده، گندم ریخته
*
بانگ بر زد، که‌ای خدای دادگر
چون تو دانایی، نمی‌داند مگر
*
سال‌ها نرد خدایی باختی
این گره را زان گره نشناختی
*
این چه کار است، ای خدای شهر و دِه
فرق‌ها بود این گره را زان گره
*
چون نمی‌بیند، چو تو بیننده‌ای
کاین گره را برگشاید، بنده‌ای
*
تا که بر دست تو دادم کار را
ناشتا بگذاشتی بیمار را
*
هرچه در غربال دیدی، بیختی
هم عسل، هم شوربا را ریختی
*
من تو را کی گفتم، ای یار عزیز
کاین گره بگشای و گندم را بریز
*
ابلهی کردم که گفتم، ای خدای
گر توانی این گره را برگشای
*
آن گره را چون نیارستی گشود
این گره بگشودنت، دیگر چه بود
*
من خداوندی ندیدم زین نمط
یک گره بگشودی و آن هم غلط
*
الغرض، برگشت مسکین دردناک
تا مگر برچیند آن گندم ز خاک
*
چون برای جستجو خم کرد سر
دید افتاده یکی همیان زر
*
سجده کرد و گفت کای رب ودود
من چه دانستم تو را حکمت چه بود
*
هر بلایی کز تو آید، رحمتی است
هر که را فقری دهی، آن دولتی است
*
تو بسی زاندیشه برتر بوده‌ای
هرچه فرمان است، خود فرموده‌ای
*
زان به تاریکی گذاری بنده را
تا ببیند آن رخ تابنده را
*
تیشه، زان بر هر رگ و بندم زنند
تا که با لطف تو، پیوندم زنند
*
گر کسی را از تو دردی شد نصیب
هم، سرانجامش تو گردیدی طبیب
*
هر که مسکین و پریشان تو بود
خود نمی‌دانست و مهمان تو بود
*
رزق زان معنی ندادندم خسان
تا تو را دانم پناه بی‌کسان
*
ناتوانی زان دهی بر تندرست
تا بداند کآنچه دارد زان توست
*
زان به درها بردی این درویش را
تا که بشناسد خدای خویش را
*
اندرین پستی، قضایم زان فکند
تا تو را جویم، تو را خوانم بلند
*
من به مردم داشتم روی نیاز
گرچه روز و شب در حق بود باز
*
من بسی دیدم خداوندان مال
تو کریمی، ای خدای ذوالجلال
*
بر در دونان، چو افتادم ز پای
هم تو دستم را گرفتی، ای خدای
*
گندمم را ریختی، تا زر دهی
رشته‌ام بردی، که تا گوهر دهی
*
در تو، پروین، نیست فکر و عقل و هوش
ورنه دیگ حق نمی‌افتد ز جوش
بشنو این نی چون شکایت می‌کند
از جدایی‌ها حکایت می‌کند
کز نِیِستان تا مرا بُبریده‌اند
در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند
سینه خواهم شَرحه شَرحه از فراق
تا بگویم شرح درد اشتیاق
هر کسی کو دور ماند از اصلِ خویش
باز جوید روزگارِ وصل خویش
من به هر جمعیّتی نالان شدم
جفت بدحالان و خوش‌حالان شدم
هر کسی از ظّن خود شد یار من
از درون من نجُست اسرار من
سرِّ من از نالهٔ من دور نیست
لیک چشم و گوش را آن نور نیست
تن ز جان و جان ز تن مستور نیست
لیک کس را دیدِ جان دستور نیست
آتش است این بانگِ نای و نیست باد
هر که این آتش ندارد نیست باد
آتش عشق است کاندر نی فتاد
جوشش عشق است کاندر میْ فتاد
نی حریف هر که از یاری بُرید
پرده‌هااَش پرده‌های ما درید
همچو نی زهری و تَریاقی که دید
همچو نی دمساز و مشتاقی که دید
نی حدیثِ راهِ پُر خون می‌کند
قصّه‌های عشقِ مجنون می‌کند
محرم این هوش جُز بی‌هوش نیست
مر زبان را مُشتری جز گوش نیست
در غمِ ما روزها بیگاه شد
روزها با سوزها همراه شد
روزها گر رفت گو رو باک نیست
تو بمان ای آنک چون تو پاک نیست
هر که جز ماهی ز آبش سیر شد
هرکه بی روزیست روزش دیر شد
