دی‌نامه

اگر مانده بود | صالح محمدی
فقط یک هفته از نوزده سالگی‌ صالح گذشت.

صالح محمدی بیستم اسفند نوزده‌ساله شد. هشت روز بعد اعدامش کردند.

پیش از آن، روی تشک کشتی یاد گرفته بود که افتادن پایان نیست. با دوبنده‌ی ایران به مسابقه‌ای بین‌المللی رفته و مدال گرفته بود. هنوز فرصت داشت مسابقه‌های دیگری بدهد، ببازد، پیروز شود، یا حتی روزی راهی جز کشتی انتخاب کند.
جمهوری اسلامی فرصتش نداد.

در دادگاه بارها گفت اعتراف اجباری‌اش را زیر شکنجه گرفته‌اند و آن را پس گرفت. جمهوری اسلامی هرگز حرفی را نشنید. حرف صالح هم شنیده نشد. حکمی که برایش صادر کردند، ناعادلانه‌ترین حکم برای یک نوجوان بی‌گناه بود.

اگر مانده بود، لازم نبود قهرمان جهان شود تا زندگی‌اش ارزش ادامه‌داشتن داشته باشد. می‌توانست فقط بیست‌ساله شود. یک روز معمولی از خواب بیدار شود، به تمرین برود و خودش تصمیم بگیرد با سال‌های پیشِ رو چه کند.

ما نمی‌دانیم صالح در آن سال‌ها چه می‌شد. جمهوری اسلامی نگذاشت کسی، حتی خودِ صالح، بفهمد.

هشت روز از نوزده‌سالگی‌اش گذشته بود.
تمامِ آینده‌اش هنوز مانده بود.

جمهوری اسلامی می‌خواهد در بازیِ عددها
این زندگی‌ها را محو کند؛
و دی‌نامه با روایت
جلوی این حذف می‌ایستد،
جلوی فروکاهیدنِ انسان به عدد.
و فریاد می‌زند:

دی‌خون ۱۴۰۴
فقط کشتارِ جان‌ها نبود؛
کشتارِ آینده‌ها بود.

جاویدنام #صالح_محمدی

#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند

https://t.me/DeyNameh1404

.
پهلوانان چالوس افسانه را تنها نگذاشتند...
در آیین پهلوانی،
زور برای زورآزمایی نبود؛
برای ایستادن در برابر بیداد بود.
جاویدنام‌های ما بی‌زره ایستادند
و داد خواستند.
حالا دادخواهیِ آنان
بر دوشِ ماست.

#دی_نامه
#افسانه_رضویان
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند

@deynameh1404
@deynameh1404
.

.
شاهدان خاموش | ۰۰۶
شاهد: سرویس چینی
جاویدنام #مجتبی_زیادی

#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند

@deynameh1404
@deynameh1404
.

.
شاهدان خاموش | ۰۰۶
شاهد: سرویس چینی
جاویدنام #مجتبی_زیادی

من سرویس چینی دوازده نفره‌‌ام با طرحی ساده‌؛ دور تا دور تمام قطعه‌هایم نوار تیره‌ و ظریفی از نقش و نگار کار شده.
در انبار تولیدی جا خوش کرده بودم که یک سال و نیم پیش شهلا آمد و انتخابم کرد. ساده و شیک به نظرش آمده بودم. با مجتبی دو نفری از ملایر یک روزه کوبیده بودند تا تهران و بازارش، برای یک دست چینی.


مهمانی‌ گرفتن را دوست داشتند و قرار بود کمک‌دستشان باشم. قرار بود بارها و بارها از کابینت‌های آشپزخانه بیرون بیایم و روی میز جلوی مهمان‌ها چیده شوم، قرار بود بارها و بارها زمزمه‌های تحسین و تشکر مهمان‌ها را بشنوم، قرار بود بارها و بارها با دست‌های ظریف شهلا تمیز و درخشان شوم و با غرور برگردم سرجایم؛ آماده‌ی پذیرایی‌های بعدی
اما نشد، یعنی نگذاشتند.

گلوله‌های بی‎شماری که در دی ماه ١۴٠۴ به مردم بی‌دفاع شلیک کردند، خانه‌ی گرم و روشن شهلا و مجتبی را هم خاموش کرد.

شهادت می‌دهم بعد از کشته‌شدن مجتبی آدم‌های زیادی آمدند و رفتند، اما نه برای مهمانی، برای عزاداری و تسلیت. ماه‌ها ماندم داخل کابینت، از آنجا صدای گریه‌های زیادی را شنیدم، بی‌آنکه بتوانم برای شهلا و بی‌تابی‌هایش کاری کنم.

آخرش دیگر طاقت نیاورد.
همه چیز را جمع کرد تا از آن خانه‌ی خاموش و ساکت برود. روزی که قطعه‌هایم را داخل کارتن می‌چید، غمگین‌ترین سرویس چینی دوازده‌نفره‌ی دنیا شدم. پابه‌پایش برای تمام مهمانی‌هایی که برگزار نشد گریه کردم. برای تمام خنده‌هایی که پیش از آغاز تبدیل به گریه شدند، برای میزهای شام و ناهاری که هرگز فرصت نکردند چیده شوند، گریه کردیم.

در محضر تاریخ شهادت می‌دهم
اکنون دیگر من فقط سرویس چینی دوازده‌نفره‌ نیستم، شاهدی هستم بر جنایتی بی‌رحمانه که نه فقط جان یک انسان، که آرزوها و امید کسانی را که دوستش داشتند و زنده مانده بودند هم گرفت. دوباره کنج یک انبار تاریک، شاهد خاموشی‌ام برای مرگِ پیش از تولدِ تمام لحظه‌های گرم و روشنِ خانه‌ی مجتبی و شهلا.

اما امروز،
در محضر دادگاه تاریخ
شهادت می‌دهم:

گلوله فقط مجتبی را نکشت.
به تمام زندگی‌ای شلیک کرد
که قرار بود بعد از او اتفاق بیفتد.

من مانده‌ام؛
شاهدِ روزهایی که نیامدند،
خنده‌هایی که شنیده نشدند،
و خانه‌ای که
آینده‌اش را بی‌رحمانه کشتند.


#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند

@deynameh1404
@deynameh1404
.

.
اگر مانده بود | ۰۰۳
جاویدنام #عسل_شاکری

#دی_نامه
#تا_ابد_از_دی_بگو
#برای_آنکه_هیچ_نامی_فقط_یک_عدد_نماند

@deynameh1404
@deynameh1404
.