ساجد فضل زاده

شلاق در ملأ عام
اعدام در ملأ عام
قطع انگشت در ملأ عام

چه کلمه‌ی عجیبی هستی تو «ملأ عام»
نمی‌ترسی از کلمات کناری‌ات؟
نمی‌ترسی از دو چشمِ زیر نقاب
از دو نفری که به‌زور نگاه داشته‌اند دستی را

نمی‌ترسی از کسی که تخمه می‌شکند
از کسی که صبح علی‌الطلوع، پیش از بیداری سگ‌ها
برای تماشای مردن آمده است

تابه‌حال به خودت گفته‌ای کنار کلمه‌ی دیگری بنشینی
بنشینی کنار «بوسه»
کنار «خنده»
کنار «عشق‌بازی»
ـ چه کارها که با تو نمی‌شود کرد «‌ملأ عام»

فکر کرده‌ای که بنشینی و اصلا کاری نکنی
نکاه نکنی که چه می‌کنند
گریه کنی که چه می‌کنند
بفهمی که چه می‌کنند

تو
عجیبی «ملأ عام»
با فریادی در خیابان
وقتی چهره‌ها برگردند، پیدایت می‌شود
با چند پله بالا رفتن، می‌توان تو را پیدا کرد
پیدایت کرد، اما فقط در میان جمعیت

تو
هیچ‌وقت تنها نمی‌مانی «ملأ عام»
خوش‌به‌حالت
خوش‌به‌حال تو


#ساجد_فضل_زاده

https://t.me/derangeadabi