۱۰ نخبه ایرانی در سیلیکون‌ ولی

🔺آیا سیاست‌های مهاجرتی آمریکا، سیلیکون‌ولی را از استعدادهای ایرانی خالی می‌کند؟

🔹سیلیکون‌ولی به عنوان کانون رقابت جهانی، اکنون تحت تأثیر سیاست‌های مهاجرتی سخت‌گیرانه دولت آمریکا قرار گرفته است.

🔹محدودیت‌های جدید ویزای کار، اگرچه با شعار «اول آمریکا» و اولویت‌بخشی به شهروندان داخلی اعمال می‌شوند، اما شرکت‌های فناوری را در جذب نیروی متخصص خارجی -از جمله هندی‌ها و ایرانی‌ها- دچار چالش کرده است.

🔹این وضعیت برای متخصصان ایرانی به دلیل تحریم‌ها و مناسبات سیاسی، با پیچیدگی‌های بیشتری نیز همراه است.

🔹با این حال، حضور نخبگان ایرانی در قلب صنعت فناوری آمریکا فراتر از چهره‌های رسانه‌ای است.

🔹از طراحی تراشه و زیرساخت‌های هوش مصنوعی تا توسعه مدل‌های ابری و پردازش تصویر، این متخصصان نقش‌های کلیدی و اغلب پشت‌صحنه در توسعه محصولات ایفا می‌کنند.

برخی از این چهره‌ها و حوزه‌های اثرگذاری آن‌ها عبارتند از:

🔹حوزه‌های زیرساخت، تراشه و هوش مصنوعی: آزالیا میرحسینی (بهینه‌سازی طراحی تراشه با هوش مصنوعی)، امیر سالک (توسعه پردازنده‌های تنسور گوگل و فعالیت در آنتروپیک) و رسول شفیع‌پور (بهینه‌سازی مدل‌های یادگیری عمیق در انویدیا).

🔹توسعه نرم‌افزار، داده و پلتفرم‌ها: علی قدسی (بنیان‌گذار دیتابریکس در حوزه داده و AI)، سالار کمانگر (از مدیران اولیه و کلیدی گوگل و یوتیوب) و آرش فردوسی (هم‌بنیان‌گذار دراپ‌باکس در حوزه ذخیره‌سازی ابری).

🔹سخت‌افزار و ارتباطات: مریم رفوگران (نوآوری در تراشه‌های بی‌سیم و ۵G) و بابک پرویز (پیشگام در گوگل گلس و سلامت دیجیتال در آمازون).

🔹پردازش تصویر و یادگیری ماشین: مریم عظیمی (مهندس کیفیت تصویر در اپل) و علی موسوی (فعالیت در اپل و گوگل‌برین در زمینه یادگیری ماشین).

🔹این متخصصان که عمدتاً در لایه‌های فنی و استراتژیک شرکت‌های بزرگ و استارت‌آپ‌های پیشرو فعالیت دارند، نه تنها به پیشرفت محصولات کمک کرده‌اند، بلکه در شکل‌گیری فناوری‌های زیرساختی نیز نقش داشته‌اند.

🔹اکنون تداوم این سیاست‌های مهاجرتی پرسش مهمی را پیش روی صنعت فناوری آمریکا قرار می‌دهد: آیا محدود کردن مسیر ورود این استعدادها، توان رقابتی این صنعت را تضعیف خواهد کرد؟

🔗متن کامل

✅ کانال رسمی روزنامه دنیای اقتصاد👇
@den_ir