برای "ما انسان ها"، مهم‌تر از نتایج فوق‌العاده از جدیدترین مدل LLM و احتمالا مهم‌تر از تمامی پیشرفت‌های هوش مصنوعی در سال‌های آینده، جلوگیری از یک فاجعه شناختی برای بشریت است:
وابستگی و واگذاری شناختی به هوش مصنوعی

عنوان مقاله گویاست:
Large-Language Models as a Cognitive Virus

طبق این تحقیق گسترده‌ که با همکاری هاروارد انجام شده، مسئله استفاده کردن یا استفاده نکردن از LLM ها نیست. مسئله حتی استفاده زیاد یا کم نیست. مسئله استفاده درست است به نحوی که توانایی شناختی ما انسان‌ها با تمرین و پاداش دادن به مواردی مانند خواندن، نوشتن، استنتاج، توانایی تایید، حل مسئله مستقل، تفکر انتقادی، استفاده از منابع دانش غیر از LLM و ... حفظ شود که در این صورت فراگیر شدن هوش مصنوعی سازنده هم خواهد بود.

اما مهم تر اینکه این تحقیق با مدلسازی اپیدمیولوژیکی سه گروه افراد با نحوه متفاوت در استفاده از LLM هشدار می‌دهد که اگر میزان cognitive offloading از حدی بالاتر رود، بازگشت به سطح قبلی امکان پذیر نخواهد بود.

بنابراین در عین نیاز به یادگیری استفاده از ابزار مدرن، Agent ها، AutoResearch و غیره همچنان به یادگیری ریاضیات، علوم پایه، کدنویسی و توانایی طراحی، تایید و به چالش کشیدن روند کار نیاز است.

پ.ن: در مورد نحوه استفاده بیشتر می‌نویسم اما حتی
"Think first, ChatGPT later"
بسیار موثر هست. که البته به چه میزان عمیق و با جزئیات فکر کردن خودش طیف گسترده‌ای از نحوه استفاده میسازه. این پست هم مرتبط با این موضوع هست. و مقاله
The Shrinking Landscape of Linguistic Diversity in the Age of Large Language Models