#دوشنبهها_با_کتاب
ظاهرا تقدیر ما این است که فقط با یک
عشق زندگی کنیم، عشق این سرزمین ، مقدسات ، خاک و پرتقالش.
اگر خانهات را از تو بگیرند، چه چیزی از آن برایت باقی میماند؟
خانه فقط دیوار و سقف نیست،خانه جایی است که آدم ریشههایش را در آن پیدا میکند، خاطراتش را میسازد و به بودنِ خودش معنا میدهد.
خار و میخک از همین دلبستگی میگوید،از مردمی که سرزمینشان را فقط یک تکه خاک نمیبینند و میان رفتن و زندگی کردن یا ماندن انتخابهای آسانی پیش رو ندارند.
در این داستان، عشق به سرزمین تنها یک احساس نیست، بخش جدایی ناپذیر زندگیشان است. گویا خدا در ابتدا گلشان را از خاک سرزمینشان درست کرده باشد.
...🌱...
یحیی سنوار را بیشتر با تصویرهایی از مقاومت و ایستادگی میشناسیم، اما او در «خار و میخک» اسلحه را کنار میگذارد و قلم به دست میگیرد. داستانی دربارهی فلسطین، خانواده، و مردمی که نمیخواهند ریشههایشان را از دست بدهند.
به زمینتان مانند ریشهای که به خاک چسبیده پایبند بمانید.
هیچ بادی نمیتواند مردمی را که به زندگی تصمیم گرفتهاند از ریشه بکند.
خواندن؛ همین اتفاق کوچکِ بزرگ🌱 |@davat_sums
