اصغر فرهادی در جشنواره فیلم ریو با انتقاد از نگاه هالیوود به کشورهای دیگر، فیلم «آرگو» ساخته بن افلک را نمونهای از روایتهایی دانست که آمریکاییها را در جایگاه نجاتدهنده و دیگر ملتها را در موقعیت نجاتیافتگان قرار میدهند. این فیلمساز ایرانی با طرح این پرسش که
«چه کسی از شما خواسته بیایید و ما را نجات دهید؟»،به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ورایتی، اصغر فرهادی، که برای نمایش فیلم «داستانهای موازی» در جشنواره فیلم ریو حضور دارد، درباره سلطه سینمای آمریکا و این موضوع صحبت کرد که چرا نباید هالیوود را منبعی قابل اعتماد برای بازنمایی دقیق فرهنگهای دیگر کشورها دانست.
از تصویری که سینمای آمریکا از ایران و دیگر جوامع ارائه میکند، انتقاد کرد.
از فرهادی پرسیدند که فیلم «آرگو» تنها یک سال پس از آنکه «جدایی نادر از سیمین» اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسیزبان را دریافت کرد، جایزه اسکار بهترین فیلم را به دست آورد. او در پاسخ گفت هنگام اکران، فیلم را دیده و احساس کرده بود با اثری از جنس هالیوود روبهروست.در این فیلم که بهطور آزاد از ماجرایی واقعی الهام گرفته شده، بن افلک نقش متخصصی در عملیات خارجکردن افراد از مناطق خطرناک را بازی میکند که خود را تهیهکنندهای هالیوودی جا میزند تا شش آمریکایی را که در جریان بحران گروگانگیری در تهران گرفتار شدهاند، نجات دهد. مجری نشست به این نکته اشاره کرد که فیلم افلک ایران را چنان به تصویر میکشد که گویی «
در جهنم هستید».
اصغرفرهادی گفت: «مشکل این نوع فیلمها در هالیوود و برخی از مردم ایالات متحده این است که دنیا را از بالا به پایین نگاه میکنند. یک روز باید از آنها بپرسید:
چرا احساس میکنید شما بالا هستید و ما پایین؟ نمیفهمم این خودبزرگبینی از کجا میآید که فکر میکنند در جایگاه بالاتری قرار دارند.»این کارگردان ایرانی سپس به ادعای آمریکاییها درباره برخورداری از دموکراسی اشاره کرد و گفت:
«شما دموکراسی ندارید. این یک دروغ است.»
فرهادی در ادامه به تجربه اقامتش در آمریکا، چند سال پیش و در جریان کار روی پروژهای سینمایی، اشاره کرد. او در مرحله تحقیق برای آن پروژه به سانفرانسیسکو سفر کرده بود تا با مردانی که در زندان بودند گفتوگو کند.او گفت:
«با افرادی در زندان ملاقات کردم که سیاهپوست بودند یا از کشورهای دیگر آمده بودند. آمریکای واقعی آنجا بود، اما مردم جهان آن بخش از ایالات متحده را نمیبینند.»فرهادی ادامه داد:
«وقتی احساس میکنند در جایگاه بالاتری هستند و فکر میکنند دیگران باید مثل آنها باشند، با این مسئله مشکل دارم. حتی اگر نیتشان خیر باشد و بخواهند با شما مهربان باشند، باز هم آرزو میکنند که روزی شبیه آنها شوید. اما نه، من نمیخواهم.»این فیلمساز در ادامه، بار دیگر به «آرگو» پرداخت و گفت فیلمهایی از این دست «عمیق نیستند».او توضیح داد: «این فیلمها را برای پول میسازند؛ این یک تجارت است. در چنین فیلمهایی همیشه یک مرد سفیدپوست آمریکایی وجود دارد که دیگران را نجات میدهد. سؤال من این است:
چرا؟ چرا یک آمریکایی باید به کوبا یا ایران برود تا مردم را نجات دهد؟ مردم میدانند که میتوانند خودشان را نجات دهند. چه کسی از شما خواسته بیایید و ما را نجات دهید؟»«وقتی درباره جامعه حرف میزنید، در واقع درباره سیاست حرف میزنید»وقتی از فرهادی پرسیدند چگونه سیاست را وارد فیلمهایش میکند، این فیلمساز شناختهشده گفت
هرگاه درباره جامعه صحبت میکنید، در واقع درباره سیاست حرف میزنید.او توضیح داد: «حتی وقتی درباره زندگی خانوادگی، روابط آدمها و دشواریها و مشکلاتشان صحبت میکنید، بهطور غیرمستقیم درباره سیاست حرف میزنید. من در فیلمهایم همیشه تلاش میکنم مستقیماً درباره سیاست صحبت نکنم، چون از نظر من، این کار کمی از سینما فاصله دارد. سینمایی که من به آن باور دارم، سینمایی است که به مخاطب فرصت میدهد چیزهایی را درباره خودش کشف کند.»فرهادی افزود:
«رسانهها و سینما تصویر کاملی از زندگی روزمره مردم به ما نمیدهند. اما مسئله همدلی این است که مردم در سراسر جهان به یکدیگر شباهت دارند. عشق میان مادر و فرزند در برزیل همان عشقی است که در تهران وجود دارد
شیوه ابراز آن متفاوت است، اما جوهرهاش یکی است.»
فرهادی گفت: «بخش زیادی از اطلاعاتی که رسانههای جریان اصلی درباره ایران بازنشر میکنند، بر شناختی بسیار سطحی از زندگی واقعی مردم این کشور استوار است.به اعتقاد فرهادی، وقتی یک روایت واحد مدام تکرار میشود، مردم آمادگی پیدا میکنند که ادعای کسی را که میگوید «آنها دشمن هستند» بپذیرند.او گفت: «این کاری است که رسانهها انجام میدهند، چون قدرتمندترین رسانهها در اختیار افراد قدرتمند است»
#قلم بیداری
https://t.me/darvishane49