السلام علیکم ورحمة الله و برکاته

#سؤال_ ۵۳۵

📝 موضوع: حکم استفراغ کودک شیرخوار بر لباس و صحت نماز
❓ سؤال:
اگر کودک شیرخوار استفراغ کند و استفراغ او بر لباس یا بدن نمازگزار بریزد، تا چه اندازه نجس محسوب می‌شود؟ و در چه صورتی شستن آن واجب یا مستحب است؟ و آیا نماز با چنین لباسی صحیح است یا خیر؟
📜 الجواب باسم ملهم الصواب:
در فقه حنفی، حکم استفراغ کودک شیرخوار بر اساس مقدار آن و نیز بر اساس پر شدن یا نشدن دهان کودک، تفاوت می‌کند؛ و تفصیل آن چنین است:
اگر استفراغ کودک به اندازه‌ای باشد که دهان او را پر کند (قیء ملء الفم)، این استفراغ نجاست غلیظه است؛
در این صورت، اگر مقدار آن بیش از اندازه یک سکه (درهم) بر لباس یا بدن اصابت کند، نماز با آن باطل بوده و شستن آن فرض است.
و اگر مقدار آن به اندازه درهم یا کمتر از آن باشد، نماز از حیث صحت درست است، اما شستن آن واجب یا مؤکد بوده و ترک شستن آن مکروه می‌باشد.
اگر استفراغ کودک کمتر از پر شدن دهان او باشد (قیء غير ملء الفم)، چنین استفراغی پاک (طاهر) است؛
در این حالت، وضو نمی‌شکند،
نجاست محسوب نمی‌شود،
و نماز با آن مطلقاً صحیح و بدون کراهت است.
حکم فوق، شامل کودک شیرخوار نیز می‌شود؛ هرچند در حال ارتضاع باشد؛ زیرا در صورت پر شدن دهان، استفراغ به سبب اختلاط با نجاست معده، نجس شمرده می‌شود.
➡️ بنا بر این، ملاک شرعی در نجاست یا طهارت استفراغ کودک، پر شدن دهان یا نشدن آن و سپس مقدار اصابت کرده بر لباس یا بدن است.✅ والله أعلم بالصواب
📚 قال العلامة ابن عابدين الحنفي رحمه الله:
«(و) ينقضه (قيء ملأ فاه)… وهو نجس مغلظ، ولو من صبي ساعة ارتضاعه، هو الصحيح لمخالطة النجاسة»
📘 رد المحتار مع الدر المختار، كتاب الصلاة، مطلب نواقض الوضوء، 1/289، دار المعرفة بيروت
📚 وفي رد المحتار أيضاً:
«صبي ارتضع ثم قاء فأصاب ثياب الأم، إن كان ملء الفم فنجس، فإذا زاد على قدر الدرهم منع»
📘 رد المحتار، كتاب الطهارة، باب الأنجاس، 1/561–571
📚 وقال صاحب مراقي الفلاح:
«والقيء ملء الفم نجس غليظ بالاتفاق»
📘 مراقي الفلاح، باب الأنجاس، ص 141
📘 مع حاشية الطحطاوي، 1/363، دار الكتب العلمية
»

🖋 تهیه و ترتیب:
👤 کتبه: محمد امینی هروی
📩 سؤالات شرعی خویش را ارسال نمایید:
📱 @Mofti_mohammad_Amini
📱 مفتی عبدالجلیل محمدی: @Mohammady363
🌐 کانال رسمی دارالإفتاء مدرسه احیاء العلوم – هرات
➡️ @DaruleftaaAehyaa