❓ سؤال:
شخصی مبتلا به خروج مداوم قطرات ادرار یا خون است و این قطرات گاهی در هنگام وضو و نماز نیز خارج می‌شود. وظیفه چنین شخصی در مورد طهارت بدن و لباس، وضو و نماز چیست؟ آیا با خروج قطرات ادرار یا خون در هنگام نماز، وضوی او باطل می‌شود؟ و وضوی شخص معذور تا چه زمانی اعتبار دارد؟
🖋 الجواب:
نخست باید گفت این سوال چندین موضوع دارد که باید به آن پرداخت:
🔹 اگر خروج قطرات ادرار همیشگی و پیوسته نیست:
چنانچه گاهی قطره‌ای ادرار خارج می‌شود، باید صبر کنید تا خروج ادرار کاملاً متوقف شود؛ سپس خود را تطهیر کرده، وضو بگیرید و نماز بخوانید.
🔹 اگر خروج قطرات ادرار به‌صورت مداوم است:
اگر به‌گونه‌ای است که در تمام یا بخشی از وقت نماز، فرصتی پیدا نمی‌کنید که وضو بگیرید و یک نماز فرض را بدون خروج قطره به‌جا آورید، در اصطلاح فقهی «معذور» محسوب می‌شوید و حکم سلس‌البول را دارید.
🟢 وظیفه شخص معذور چیست؟
۱. پس از تخلیه، محل خروج ادرار را بشویید و تا حد امکان با استفاده از پارچه، دستمال یا وسیله‌ای مناسب، از سرایت نجاست به بدن و لباس جلوگیری کنید.
۲. سپس برای هر نماز فرض، پس از داخل‌شدن وقت آن نماز، وضو بگیرید و نماز خود را ادا کنید.
۳. اگر در هنگام نماز، قطرات ادرار خارج شود، در صورتی که عذر شما استمرار داشته باشد، وضوی شما باطل نمی‌شود و نمازتان صحیح است.
۴. این وضو تا پایان وقت همان نماز معتبر است؛ بنابراین با وضویی که برای یک نماز فرض گرفته‌اید، می‌توانید همان نماز و نمازهای سنت و نفل را نیز بخوانید.
۵. با داخل‌شدن وقت نماز فرض بعدی، باید وضوی جدید بگیرید.
🔸 نکته مهم: اگر در طول یک وقت کاملِ نماز، هیچ قطره‌ای خارج نشود، به‌گونه‌ای که بتوانید در آن وقت وضو بگیرید و نماز فرض را بدون خروج قطره ادا کنید، عذر شما برطرف شده و دیگر حکم معذور را نخواهید داشت.
اگر ادرار به بدن یا لباس برسد
اگر قطرات ادرار به بدن یا لباس اصابت کرده باشد، محل آلوده را بشویید؛ اما اگر نجاست به بدن یا لباس نرسیده باشد، شستن آن قسمت لازم نیست.
حکم عذرهای مشابه
این حکم اختصاص به سلس‌البول ندارد؛ بلکه در صورت تحقق شرایط شرعیِ «عذر»، درباره عذرهای مشابه نیز مطرح می‌شود؛ مانند خروج مداوم خون، مذی یا سایر نجاست‌هایی که به‌طور مستمر خارج می‌شوند.
خلاصه:
شخص معذور پس از داخل‌شدن وقت هر نماز فرض، وضو می‌گیرد و تا پایان همان وقت می‌تواند با آن وضو نماز بخواند؛ خروج قطرات ناشی از همان عذر، وضوی او را باطل نمی‌کند. والله اعلم بالصواب
المستحاضة ومن به سلس البول أو استطلاق البطن أو انفلات الريح أو رعاف دائم أو جرح لا يرقأ يتوضئون لوقت كل صلاة ويصلون بذلك الوضوء في الوقت ما شاءوا من الفرائض والنوافل هكذا في البحر الرائق.ارایه 👈 مفتی محمد امینی
وإن توضأ على السيلان وصلى على الانقطاع وتم الانقطاع باستيعاب الوقت الثاني أعاد. كذا في شرح منية المصلي لإبراهيم الحلبي وكذا إذا انقطع في خلال الصلاة وتم الانقطاع. هكذا في المضمرات.
ويبطل الوضوء عند خروج وقت المفروضة بالحدث السابق. هكذا في الهداية وهو الصحيح. فتاوى الهندية (1/ 41) دار الفکر
(وصاحب عذر من به سلس) بول لا يمكنه إمساكه (أو استطلاق بطن أو انفلات ريح أو استحاضة) أو بعينه رمد أو عمش أو غرب، وكذا كل ما يخرج بوجع ولو من أذن وثدي وسرة (إن استوعب عذره تمام وقت صلاة مفروضة)...(قوله: وحكمه) أي: العذر أو صاحبه (قوله: الوضوء) أي: مع القدرة عليه وإلا فالتيمم (قوله: لا غسل ثوبه) أي: إن لم يفد كما يأتي.الدر المختار وحاشية ابن عابدين (رد المحتار) (1/ 305) دار الفکر
🔹🔷🔹
سؤال‌های شرعی خود را به آیدی ذیل بفرستید:
👇
✉️
📱 مفتی محمد امینی
@Mofti_mohammad_Amini
📱 مفتی عبدالجلیل محمدی:
@Mohammady363
✔️ آدرس کانال ما:
دارالإفتاء مدرسه احیاء العلوم_هرات
-------- 🌐--------
@DaruleftaaAehyaa