امروز بصورت اتفاقی پایان نامه ای با موضوع بازفراوری و دفع پسماند هسته ای در ایران پیدا کردم، که در در دانشگاه MIT دفاع شده است.
نویسنده آن آقایی بنام علیمحمد سینکی است، وی در حدود سال 54-55 در مقطع کارشناسی ارشد رشته مهندسی هسته ای در دانشگاه MIT تحصیل و از پایان نامه اش باعنوان: Nuclear Waste Reprocessing and Disposal for Iran: An Assessment دفاع میکند.

جالب بود که بدانم این فرد اکنون کجاست و چه میکند، به همین منظور تاجایی که امکان داشت در موردش جسجو کردم، ویدئویی از ایشان پیدا کردم که بخشی از زندگی خودش را نشان میدهد. همچنین یادداشتها و مطالبی دیگر
آنچه پیدا کردم این است:
محمدعلی سینکی میگوید متولد 1325 است و سال 1347 از دانشگاه ملی (بهشتی) مدرک شیمیخود را در یافت کرده و دو سالی را در آموزش و پرورش معلم شیمی بوده و بعد 5 سالی را در وزارت بازرگانی بعنوان کارشناس حبه قند مشغول به کار شده و بعد از آن در سال 1975 (1354)، توانسته با بورسیه تحصیلی سازمان انرژی اتمی ایران (AEOI)، برای تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد رشته مهندسی هسته‌ای در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) در ایالات متحده پذیرفته شود و بعد از اتمام ارشد، در سال 1977(56) برای ادامه تحصیل در مقطع دکترا به دانشگاه میشیگان میرود. اما در ایام تحصیل اتفاق خاصی می افتد.
در آن دوره شاه به دعوت کارتر به آمریکا دعوت میشود، او تظاهراتها و راهپیماییهای علیه شاه رو میبیند، و حس میکند که تحولی در او رخ داده است، در اواخر سال 56 دانشگاه را رها کرده و به ایران برمیگردد به عنوان کارشناس سوخت هسته‌ای در سازمان انرژی اتمی ایران (AEOI) مشغول به کار شده و همزمان به مخالفین میپیوندد، بعداز انقلاب بعنوان سمپات و طرفدار مجاهدین و در امور کارمندی سازمان مجاهدین مشغول میشود.

با وقوع درگیریهای حکومت با بنی صدر و مجاهدین در سال 1360، ااو هم دستگیر و تا اواخر 67 در زندان میماند. بعد از خروج به پاکستان رفته و بعداز مدتی خودش را در عراق به فرقه مجاهدین میرساند.

از آن زمان تاکنون از وی مقالات علمی یا فعالیت علمی خاصی از وی پیدانکردم و مشخص نیست که بعداز آزادی دقیقا به چه کارهایی مشغولیت داشته است، گرچه در دوران حضور پایگاه اشرف و در میان آرشیوهای متعلق به سازمان مجاهدین مواردی مانند یادداشت ساده ای در مورد انرژی هسته ای و برخی موضوعات پرتکرار آن زمان (1384) در نشریات داخلیشان نوشته است.
ناگفته مشخص است که مجاهدین از نام او نان میخورد که یک کارشناس مسائل هسته ای با آنها همکاری میکند، چنانکه همچنین در یک وبلاگ متعلق به افراد جداشده از مجاهدین که در داخل ایران مدیریت میشود، ذکر شده که در سال 1373 که مرضیه( خواننده) برای بازدید از پادگان اشرف به آنجا رفته، او را به مرضیه معرفی میکنند و ویهم ضمن معرفی خودش گفته که اکنون مسئول بند رخت است.

البته اکثر مطالب موجود در مورد تحصیلاتش، اطلاعاتی است که خود او در مورد آنها صحبت کرده و مشخص نیست چقدر دقیق باشد و بعداز آزادی یا در زندان، فعالیت مرتبط با هسته ای داشته یا نه و همچنین مشخص نیست در پرونده موسوم به لپتاپ (2002)که موساد، اطلاعات مراکز و اسناد مرتبط با فناوری هسته ای را به مجاهدین داد تا آنها افشاگری کنند آیا در بررسی و ارائه آن نقشی داشته یا نه.

در نهایت فردی که میتوانست بعنوان یک دانشمند و فرد مفید جامعه و یا حتی دانشگاه فعالیت کند، با کشیده شدن به فعالیتهای مجاهدین هم آینده خودش را نابود کرد و هم دیگران را از استعداد و قرصتی که بدست آورده بود محروم نمود.
@darmasirabrha
در فرسته های بعدی فایل پایان نامه و توضیحات آن را میتوانید ملاحظه کنید