می‌دونین، آدما هیچوقت از زخم‌ها و آسیب‌هایی که برداشتن خوب نمی‌شن. کسی قرار نیست خوب بشه، بلکه ترمیم میشن. خوب شدن با ترمیم شدن فرق داره.
کسی که می‌خواد خوب بشه باید یه معجزه بشه تا بتونه از اول متولد بشه، بدون هیچ خاطره‌ای، ناامیدی و سیاهی‌ای، گناهی، احساسی، بدون هیچ شناخت قبلی از خودش.
ولی کسی که ترمیم میشه، منتظر معجزه نمونده، خودش دست به کار شده. درحالیکه ‌که تک‌تک استخون‌ها و رگ‌ها و اجزای بدنش فریاد ناامیدی سر میدادن و حینی که هنوز زخم‌هاش خونریزی می‌کردن، سرپا شده...