فکت نامحبوب ۱۲:

خون بر شمشیر پیروز نیست.

این توییت یه بنده‌خدا رو ببینیم:
«ببین قرمساق، هرچقدر هم طولش بدی، کسی که توی خاکسپاری بچه‌اش رقصیده میاد و خرخره‌ات رو با دندون پاره می‌کنه.»

متاسفانه تاریخ اینطور کار نمی‌کنه. هیچ‌کجای تاریخ «آه والدین» و «نفرین مظلوم» حریف شمشیر نشده. این شمشیر بزرگتره که حریف شمشیر میشه.

درباره‌ی قتل عام حما (۱۹۸۲) شنیدین؟ حافظ اسد ۴۰ هزار نفر رو سلاخی کرد. و آه والدین اون‌ها حافظ اسد رو شکست نداد. توی قدرت مرد (دیکتاتوری که توی قدرت به مرگ طبیعی بمیره دیکتاتور پیروز بوده). پسرش هم صدها هزار نفر دیگه رو سلاخی کرد و در نهایت نه آه والدین، بلکه شمشیر بزرگتر (جولانی) تونست اسد رو شکست بده. درباره‌ی این جولانی شغال، بدفهمی‌های زیادی وجود داره. پیروزی جولانی صرفا به تروریست بودن بر نمی‌گشت. این‌ها چندسال یه منطقه دستشون بود و اونجا اقتصاد رو رونق دادن و آماده‌سازی‌های بزرگی انجام دادن که در انتها تونستن توی دو هفته پیروز بشن. با شمشیر بزرگتر.

صدام حسین ۱۸۰ هزار نفر از کردها رو توی ۱۹۸۸ کشت و ۱۹۹۱ هم ۳۰-۶۰ هزار نفر دیگه رو توی عراق کشت. در نهایت نه آه والدین بلکه بمب آمریکایی ساقطش کرد.

خمرهای سرخ کامبوج حدود ۲ میلیون نفر رو به کشتن دادن و در نهایت نه آه والدین بلکه حمله‌ی ویتنام ساقطشون کرد.

و غیره و غیره.