در یک جلسه، تیم داشت درباره استفاده از یک تکنولوژی جدید تصمیم میگرفت. Tech Lead پرسید:
«همه موافقیم؟»
چند ثانیه سکوت.بعد همه گفتند:
«آره.»
تصمیم گرفته شد. چند هفته بعد، پروژه به مشکل خورد.
یکی گفت:
«راستش من از اول فکر میکردم این انتخاب مناسب نیست.»
یکی دیگر گفت:
«منم شک داشتم، ولی چون همه موافق بودن چیزی نگفتم.»
مشکل این نبود که تیم تصمیم اشتباهی گرفته بود.
مشکل این بود که کسی مخالفتش را وارد تصمیم نکرده بود.
سکوت همیشه به معنی موافقت نیست.
گاهی یعنی:
"شاید اشتباه میکنم."
"حوصله بحث ندارم."
"بقیه بیشتر میدونن."
"مخالفت کردن دردسر داره."
یک تیم مهندسی سالم فقط جایی نیست که آدمها راحت نظر بدهند.
باید جایی باشد که بتوانند راحت بگویند:
«من قانع نشدم.»
گاهی یک سؤال مخالف میتواند جلوی هفتهها Refactor را بگیرد:
«اگر Database Down شد چی؟»
«اگر این API ده برابر Traffic بگیره چی؟»
«چرا اصلاً به این Microservice نیاز داریم؟»
تصمیم خوب از این نمیآید که همه سریع بگویند:
«موافقم.»
گاهی از جایی شروع میشود که یک نفر جرئت میکند بگوید:
«صبر کنید، فکر کنم داریم یک چیزی رو نمیبینیم.»