#AI_Software_Engineering
مدتی قبل فکر می‌کردم برای کار کردن با AI حتماً باید یک فرآیند جدید، یک چارچوب پیچیده و یک روش توسعه کاملاً متفاوت داشته باشیم.Prompt Engineering. Workflowهای عجیب.
قوانین سخت برای استفاده از AI.
اما کم‌کم یک سؤال در ذهنم شکل گرفت:
نکند بخشی از این پیچیدگی‌ها را خودمان ساخته‌ایم، فقط چون هنوز نمی‌دانیم چطور با این ابزار جدید کنار بیاییم؟
ما سال‌ها برای اینکه سیستم‌ها قابل کنترل باشند، ساختار ایجاد کردیم.
Architecture.
Design Pattern.
Code Review.
Testing.
Documentation.
همه این‌ها ارزشمند هستند.
اما شاید بخشی از آن‌ها، پاسخی به محدودیت‌های گذشته بوده‌اند.
امروز یک AI Agent می‌تواند در چند دقیقه کاری را انجام دهد که قبلاً ساعت‌ها زمان می‌برد. Refactor کردن یک بخش بزرگ از سیستم.
پیدا کردن Dependencyها.
نوشتن Test.
پیشنهاد تغییرات.
حتی آماده کردن یک Pull Request.
اینجا یک سؤال مهم مطرح می‌شود:
آیا ما باید AI را مجبور کنیم مثل یک Developer قدیمی کار کند؟
یا باید یاد بگیریم چطور سطح تعامل خودمان با سیستم‌ها را بالاتر ببریم؟
چون شاید در آینده، ارزش یک مهندس کمتر در این باشد که:
«چقدر سریع کد می‌نویسی؟»
و بیشتر در این باشد که:
«آیا می‌دانی چه چیزی باید ساخته شود؟»
اما یک نکته هنوز تغییر نکرده. AI می‌تواند تغییر ایجاد کند.
اما مسئولیت تصمیم‌گیری هنوز با انسان است.
چون یک سیستم اشتباه، اگر با AI سریع‌تر ساخته شود...
فقط سریع‌تر به یک مشکل بزرگ تبدیل می‌شود.
شاید آینده برنامه‌نویسی این نباشد که انسان‌ها کمتر کد بنویسند.
شاید آینده این باشد که انسان‌ها کمتر درگیر جزئیات شوند و بیشتر روی تفکر مهندسی تمرکز کنند.
چون ابزارها همیشه تغییر می‌کنند.
اما توانایی تشخیص یک تصمیم درست از یک تصمیم اشتباه،
همیشه ارزشمند باقی می‌ماند.