#تحلیل_و_طرز_تفکر (Engineering Mindset)
یکی از عادت‌هایی که سعی کردم در خودم از بین ببرم، این بود که هر وقت یک راه‌حل خوب پیدا می‌کنم، سریع عاشقش نشوم.
چون بهترین راه‌حل امروز، ممکن است بدترین تصمیم شش ماه بعد باشد.
بارها دیده‌ام تیمی که با اطمینان از یک معماری دفاع می‌کرد، چند ماه بعد برای حذف همان معماری جلسه گذاشت.
نه چون اشتباه بود.
چون شرایط عوض شده بود.
تعداد کاربران تغییر کرده بود.
نیازهای بیزینس تغییر کرده بود.
تیم بزرگ‌تر شده بود.
یا محدودیت‌های جدیدی به پروژه اضافه شده بود.
این تجربه یک چیز را به من یاد داد.
در مهندسی نرم‌افزار، خیلی از تصمیم‌ها «درست» یا «غلط» نیستند.آن‌ها وابسته به شرایط هستند.
به همین دلیل، هر وقت از یک تصمیم دفاع می‌کنم، سعی می‌کنم به جای گفتن: «این بهترین راه‌حل است.» بگویم:
«با دانشی که امروز داریم و محدودیت‌های فعلی، این بهترین انتخاب است.»
این جمله یک تفاوت مهم ایجاد می‌کند.
چون اجازه می‌دهد اگر فردا واقعیت تغییر کرد، تصمیممان را هم تغییر دهیم.
بدون اینکه احساس کنیم شکست خورده‌ایم.
در مهندسی نرم‌افزار، بلوغ یعنی به تصمیم‌هایت متعهد باشی... اما به آن‌ها وابسته نشوی.