🛡 اگر تیمت از اشتباه کردن جلوی تو می‌ترسد، از قبل سقف رشدش را مشخص کرده‌ای.
من به Psychological Safety به چشم یک واژه‌ی مد روز نگاه نمی‌کنم. وقتی مسئول هدایت یک تیم هستی، این یکی از ملموس‌ترین وظایفی است که بر عهده داری.
افراد باید بتوانند ایده‌ای را امتحان کنند، اشتباه کنند و دوباره بلند شوند؛ بدون اینکه نتیجه‌اش تحقیر شدن باشد. 🤝
نکته‌ای که همیشه سعی می‌کنم فراموش نکنم این است:
ساختن اعتمادبه‌نفس یک نفر، به زمان، انرژی و تلاش زیادی نیاز دارد؛ اما نابود کردنش، گاهی فقط به یک واکنش اشتباه نیاز دارد.
یک برخورد نامناسب جلوی اعضای تیم، می‌تواند اعتمادی را که ماه‌ها برای ساختنش زحمت کشیده‌ای، در چند ثانیه از بین ببرد. 💔
به‌عنوان یک رهبر، چه بخواهی و چه نخواهی، تو فرهنگ تیم را شکل می‌دهی.
واکنش تو به یک اشتباه، مخصوصاً زمانی که در مقابل دیگران اتفاق می‌افتد، به تمام اعضای تیم این پیام را می‌دهد که:
«آیا اینجا واقعاً جای امنی برای ریسک کردن و یاد گرفتن هست یا نه؟»
این به معنی نبود مسئولیت‌پذیری (Accountability) نیست.
اشتباه کردن با تحقیر شدن، دو مفهوم کاملاً متفاوت هستند.
وقتی افراد بدانند که می‌توانند بدون ترس از سرزنش یا تحقیر شکست بخورند، حاضر می‌شوند ریسک‌های هوشمندانه‌ای انجام دهند که باعث پیشرفت تیم و محصول می‌شود. 🚀
اما اگر احساس امنیت نداشته باشند، همیشه محافظه‌کارانه عمل می‌کنند، از ایده‌های جدید فاصله می‌گیرند و فقط کاری را انجام می‌دهند که مطمئن هستند بابتش مورد قضاوت قرار نمی‌گیرند.
در نهایت، کیفیت یک تیم را فقط مهارت‌های فنی اعضایش تعیین نمی‌کند؛ بلکه محیطی که رهبر آن تیم می‌سازد نیز به همان اندازه مهم است.
❓ اگر مسئول هدایت یک تیم هستید، وقتی یکی از اعضای تیمتان اشتباه می‌کند، اولین واکنش شما چیست؟