گاهی فکر می‌کنیم دلیل اینکه یک توسعه‌دهنده بعد از چند سال بهتر می‌شود، این است که تکنولوژی‌های بیشتری یاد گرفته است.
اما همیشه این‌طور نیست.یک اتفاق مهم‌تر هم می‌افتد.
کم‌کم یاد می‌گیرد به هر مشکلی جواب ندهد.
اوایل مسیر، وقتی یک مشکل می‌بینی، اولین واکنش این است:
«باید سریع یک راه‌حل پیدا کنم.»
اما بعد از چند سال، واکنش تغییر می‌کند.
اول می‌پرسی:
«اصلاً مطمئنیم این همان مسئله‌ای است که باید حل شود؟»
جالب است که در خیلی از پروژه‌ها، ساعت‌ها صرف حل کردن مسئله‌ای می‌شود که از ابتدا، مسئله اصلی نبوده است.
ءQuery را بهینه می‌کنیم.بعد می‌فهمیم گلوگاه، شبکه بوده است.
ءCaching اضافه می‌کنیم.بعد مشخص می‌شود مشکل از طراحی درخواست‌ها بوده است.
ءService جدید می‌نویسیم.بعد می‌بینیم با حذف یک وابستگی، کل مسئله حل می‌شد.
به مرور متوجه می‌شوی ارزش یک مهندس، فقط به تعداد راه‌حل‌هایی که بلد است نیست.
به تعداد مسئله‌هایی است که قبل از شروع، درست تشخیص می‌دهد. چون در مهندسی نرم‌افزار،اشتباه‌ترین جواب، جواب اشتباه به یک سؤال درست نیست.
جواب کاملاً درست به یک سؤال اشتباه است.