C# Geeks (.NET) on Telegram: “ءBind و مقداردهی برای کلاس abstract🔧 ءBind اجاز…”

ءBind و مقداردهی برای کلاس abstract🔧

ءBind اجازه می‌دهد که یک کلاس abstract مقداردهی شود.

کد زیر از کلاس abstract زیر استفاده می‌کند:

namespace ConfigSample.Options;

public abstract class SomethingWithAName
{
    public abstract string? Name { get; set; }
}

public class NameTitleOptions(int age) : SomethingWithAName
{
    public const string NameTitle = "NameTitle";

    public override string? Name { get; set; }
    public string Title { get; set; } = string.Empty;

    public int Age { get; set; } = age;
}

کد زیر مقداردهی NameTitleOptions را نمایش می‌دهد:

public class Test33Model : PageModel
{
    private readonly IConfiguration Configuration;

    public Test33Model(IConfiguration configuration)
    {
        Configuration = configuration;
    }

    public ContentResult OnGet()
    {
        var nameTitleOptions = new NameTitleOptions(22);
        Configuration.GetSection(NameTitleOptions.NameTitle).Bind(nameTitleOptions);

        return Content($"Title: {nameTitleOptions.Title} \n" +
                       $"Name: {nameTitleOptions.Name}  \n" +
                       $"Age: {nameTitleOptions.Age}"
                       );
    }
}

تفاوت Bind و Get ⚖️

Bind:
• امکان مقداردهی یک کلاس abstract را می‌دهد.
• نیازی به ساخت instance ندارد.

Get<>:
• باید خودش یک instance بسازد.
• بنابراین فقط روی انواع concrete کار می‌کند.

Options Pattern🔖

روش دیگر هنگام استفاده از Options Pattern این است که سکشن Position را Bind کرده و آن را به Service Container اضافه کنیم.

کد زیر، کلاس PositionOptions را با Configure به DI اضافه می‌کند:

using ConfigSample.Options;

var builder = WebApplication.CreateBuilder(args);

builder.Services.AddRazorPages();

builder.Services.Configure<PositionOptions>(
    builder.Configuration.GetSection(PositionOptions.Position));

var app = builder.Build();

اکنون می‌توانیم از طریق DI تنظیمات را بخوانیم:

public class Test2Model : PageModel
{
    private readonly PositionOptions _options;

    public Test2Model(IOptions<PositionOptions> options)
    {
        _options = options.Value;
    }

    public ContentResult OnGet()
    {
        return Content($"Title: {_options.Title} \n" +
                       $"Name: {_options.Name}");
    }
}

در این روش، تغییرات فایل JSON بعد از شروع برنامه خوانده نمی‌شوند.
برای پشتیبانی از تغییرات runtime باید از IOptionsSnapshot استفاده کنید. 🔄

Options Interfaces 🔍

1️⃣ IOptions<TOptions>

پشتیبانی نمی‌کند از:
• خواندن تغییرات configuration بعد از start

• ءNamed options

• ءSingleton است → در تمام طول برنامه ثابت است.

• می‌تواند در هر service lifetime inject شود.

2️⃣ IOptionsSnapshot<TOptions>

• در سناریوهایی مفید است که تنظیمات باید در هر درخواست مجدداً محاسبه شوند.

• ءScoped است → نمی‌توان آن را در یک Singleton inject کرد.

• از Named options پشتیبانی می‌کند.

• برای خواندن تغییرات Runtime مناسب است. 🔁

3️⃣ IOptionsMonitor<TOptions>

• برای دریافت options و مدیریت Change Notification استفاده می‌شود.

• ءSingleton است.

پشتیبانی می‌کند از:
• Reloadable configuration

• Named options

• Selective invalidation (با IOptionsMonitorCache)

4️⃣ IOptionsFactory<TOptions>

مسئول ایجاد instanceهای جدید گزینه‌هاست.
پیکربندی‌ها را (IConfigureOptions و IPostConfigureOptions) اجرا می‌کند.

5️⃣ IOptionsMonitorCache<TOptions>

• کش داخلی IOptionsMonitor

• می‌تواند یک گزینه را حذف کند تا مقدار جدید دوباره محاسبه شود.

• امکان اضافه‌کردن دستی مقدار جدید با TryAdd

• متد Clear برای ریست تمام named options