🌱 توسعه‌دهنده جونیور از EF Core مستقیم در کنترلر استفاده می‌کنه.

🌳 توسعه‌دهنده میدلول از الگوی Controller-Service-Repository استفاده می‌کنه.

🌲 توسعه‌دهنده سینیور از معماری تمیز (Clean Architecture) استفاده می‌کنه.

🤯 معمار دوباره برمی‌گرده به استفاده از EF Core در کنترلر!

چرا این اتفاق میفته؟ 🤔
• چون پروژه‌های واقعی از راه حل‌های ساده سود می‌برن.

• فقط زمانی لایه اضافه کن که واقعاً بهش نیاز داری.

• یه اپلیکیشن کوچیک می‌تونه با EF Core در کنترلرها یا Minimal API endpoints زنده بمونه.

• یه پروژه متوسط ممکنه از یه لایه اپلیکیشن (مثل سرویس‌ها) سود ببره.

• یه سیستم بزرگ ممکنه به برش‌های عمودی (Vertical Slices) و معماری تمیز یا حتی DDD نیاز داشته باشه.

📌درس اصلی اینه: از اول کار، بیش از حد مهندسی (over-engineer) نکن.

قدم به قدم بساز.
اگه به پیچیدگی بیشتری نیاز پیدا کردی، اضافه‌ش کن.
اگه نه، ساده نگهش دار و برو جلو.

شما همیشه می‌تونید بعداً کد رو بازآرایی (refactor) یا گسترش بدید.
روی تحویل ارزش تمرکز کن، نه روی ساختن لایه‌ها. 🎯

💡: خودِ EF Core از قبل الگوهای Repository و Unit Of Work رو پیاده‌سازی کرده، پس در اکثر مواقع شما نیازی به ساختن کلاس‌های ریپازیتوری خودتون ندارید.