کتاب یکی از محدود کالاهایی هست که ظاهر اون نباید از محتوای اون، برای ما مهم‌تر باشه. کتاب، جلدش نیست، بلکه داستانی هست که در اون جریان داره. چه فایده داره اگر ما یک ورژن "زیبا" از یک کتاب رو با قیمت نجومی بگیریم درحالی که نه تنها به موضوع کتاب علاقه نداریم و قصدی هم برای خوندنش نداریم، بلکه خود کیفیت ترجمه یا نوشتار کتاب هم بسیار پایین هست. با خرید این ورژن‌های "خاص"، انتشارات ریشه‌ی خودشون رو فراموش می‌کنن و روی میارن به قیمت‌هایی حتی بالاتر با "هدایایی" که با هوش‌مصنوعی "طراحی" شدن و در نهایت همشون سر از فروشگاه‌های کتاب دست دوم و یا سطل آشغال درمیارن. انتشارات همین الان هم به کیفیت آثاری که ترجمه و منتشر می‌کنن، اهمیتی نمی‌دن و حتی براشون مهم نیست که مجموعه‌ای مثل ناتوان، یک سرقت ادبی کامل هست. اهمیتی نمی‌دن که هر جلد مجموعه‌ای مثل درباری از خار و رز رو به دو کتاب مختلف تبدیل کردن تا پول بیشتری بگیرن. اهمیتی به کیفیت پایین ترجمه و ویراستاری که انگار هرگز انجام نشده، نمیدن. تنها چیزی که براشون مهم هست، پول بیشتره.
و این یعنی مشت کپیتالیسم دور گلوی صنعت نشر، روز به روز محکم‌تر میشه، قدرت خرید مردم روز به روز کمتر میشه و موج ضدروشنفکری روز به روز بیشتر قدرت می‌گیره و روی جامعه تاثیر منفی می‌ذاره.