🎯 آیندۀ کتاب‌خوانی می‌تواند شبیه یک دورهمی باشد
♦️ کتاب‌خوانی در دوران معاصر از نظر بسیاری از افراد در حال از بین رفتن است. سطح مطالعۀ دانش‌آموزان دبیرستانی در پایین‌ترین حدِ ۲۰ سال اخیر قرار دارد و دانشجویان حتی قادر نیستند یک کتاب را از اول تا آخر تمام کنند. اما باید بدانیم که این نگرانی‌ها بیش از حد بزرگ‌نمایی شده‌اند.
♦️جوانانی که دوران بلوغ خود را با قرنطینه‌های کرونا و گسترش شبکه‌های اجتماعی گذرانده‌اند، بیش از گذشته به ارتباط واقعی و رو در رو با دیگران نیاز دارند، ارتباطی که به آن‌ها یادآوری کند که در جهانی زندگی می‌کنند که واقعاً در آن حضور دارند، نه جهانی که روی صفحه‌نمایش‌ها می‌بینند. و از قضا کتاب‌ها می‌توانند چنین فرصتی را فراهم کنند؛ در واقع، کتاب‌ها با فراهم‌کردن تجربه‌هایی که فناوری‌های دیجیتال نمی‌توانند ارائه کنند پاسخ‌گوی نیازهای تازه‌ای شده‌اند: دیدارهای هم‌زمان و حضوری با دیگر انسان‌ها. آیندۀ کتاب‌خوانی می‌تواند شبیه یک دورهمی باشد؛ یعنی خواندن کتاب، بیش از آنکه فعالیتی انفرادی باشد، به فرصتی برای دیدار و ارتباط رو در رو با دیگران تبدیل شود.
♦️از این منظر، کتاب‌ها آدم‌ها را به هم نزدیک می‌کنند. گروه‌های کتاب‌خوانیِ نسل زد در سراسر آمریکا در حال شکل‌گیری هستند و «باشگاه کتاب‌خوانی در سکوت » (محفلی که در آن افراد برای خواندن کتاب‌های شخصی‌شان در یک فضای اشتراکی آرام کنار هم می‌نشینند) اکنون بیش از ۲۰۰۰ شعبه در ۶۸ کشور دارد. ما در مقطعی گذارگونه قرار داریم: نقش کتاب‌ها به‌عنوان منبع اطلاعات کم‌رنگ‌تر شده و به جایش نقش آن‌ها در خلق تجربه‌های مشترک پررنگ‌تر شده است. این تغییر می‌تواند هم به زندگیِ خوانندگان و هم به خودِ متن‌های بلند جان و نیروی تازه‌ای ببخشد. خواندن کتاب به‌مثابۀ وسیله‌ای برای تجربۀ جمعی مثل آن نوع مطالعه‌ای نیست که در کلاس درس می‌شناسیم؛ اما می‌تواند چیزهای زیادی دربارۀ دشواری‌ها و پیچیدگی‌های زندگیِ مشترک در جهان، و نیز دربارۀ اینکه میراث ادبی‌مان چگونه ما را برای این چالش آماده می‌کند به ما بیاموزد.
🔗 برگرفته از «This Is the Solution to America’s Literacy Crisis, and It’s a Lot of Fun» نوشتهٔ پیتر اشمیت، ۱۶ اوت ۲۰۲۶، نیویورک‌تایمز.
@tarjomaanweb
🆔 @commac
Post #11202
64