چرا خوندنش خوش گذشت؟
-بازتریکا در ساختن دنیاهای خودش واقعا موفقه. اگه لاشه‌ی لطیف رو خونده باشید این رو متوجه می‌شید. دنیاهایی که می‌سازه شما رو میخکوب خودش می‌کنه، محو اون ضربه‌هایی می‌شید که در جای کاملا درست به خواننده وارد می‌شن.
-توصیف‌های زیبا و به‌یاد ماندنی کتاب.
-رابطه‌ی عجیب، اما عمیق و پر از راز شخصیت‌ها.
-زن‌ها توی این کتاب سیاه یا سفید نیستن، شخصیت‌ها قربانی صرف یا یه قهرمان فمینیستی عالی نیستن، بلکه ترکیبی از همه‌ی این‌هان. خودخواه می‌شن، آسیب می‌زنن، آسیب می‌بینن، نجات می‌دن، نجات پیدا می‌کنن و قربانی می‌شن.
-تناقض شخصیت‌ها کشش داستان رو بیشتر می‌کنه.
-این کتاب نمونه‌ی بارز کنار هم نشستن خشونت و زیبایی بود.
-قطرش زیاد نیست و داستان در جای درستی تموم می‌شه و الکی کش پیدا نمی‌کنه.

کجاها حوصله‌م رو سر برد؟
-حقیقتا هیچ‌جا. حتی توصیفات طولانی مراسمات به چشمم طولانی نمی‌اومدن.

چه نقاط ضعفی داشت؟
-نمی‌شه بهش گفت نقطه‌ضعف اما حقیقتا توصیفات و فضای بسیار سرد و سنگینش رو به همه توصیه نمی‌کنم. اما اگه مشکلی با این مورد ندارید قطعا پیشنهادش می‌کنم.

به چه افرادی پیشنهادش می‌کنم؟
-کسایی که از لاشه‌ی لطیف، ۱۹۸۴ و ما خوش‌شون اومده.
-کسایی که از کتاب‌های روانشناختی سنگین خوش‌شون میاد.
-و یه نکته هم این‌که اگه با LGBTQ مشکل دارید این کتاب رو نخونید.-

در کل پیشنهادش می‌کنم؟
-معلومه که آره! اگه روحیه‌ش رو دارید.