پشتِ هر جمله ای باید یه فلسفه ای باشه که ارزشِ پرداختن و عمل کردن به اون جمله رو داشته باشه؛ اگه یه جمله تک خطی که سر و تهِش مشخص نیست و نمیتونی به پشتِ اون جمله فک کنی و به منظورش پی ببری تورو از خود بیخودت کرد، یه حسِ کذبیه که ذهنت باهاش همذات پنداری کرده و چون نیاز داشته اون جمله رو بشنوه بهش واکنش هیجانیِ به ظاهر مثبت نشون داده.
هر جمله به ظاهر مثبتی لزوما نمیتونه نجات دهنده و راهِ درست باشه. "کلمات قدرتِ زیادی دارن". حواست باشه چه کلماتی رو به ذهن و قلبت راه میدی و نهادینَشون میکنی.