دکتر نعیمی میگه: "مهم ترین فاکتور فرد مقابل تویِ هرنوع رابطه ای، از جمله دوستی، رفاقت یا عاطفی "مقدارِ انعطاف پذیری" اون شخصه." ینی نحوه مواجهه فرد با مشکلات ‌و میزان توانایی اون در حل مسائل. خودمونیش میشه اینکه طرف چقد جون سخته. چقد پایِ کاره‌. موقه کمبود و مشکل و غصه، رها میکنه، خودخواهی میکنه یا میمونه و مقاوت میکنه و از مشکلات فرار نمیکنه و سعی میکنه راه درستو پیدا کنه. بنظرم خیلی درسته. چون انعطاف پذیری، زیربنایِ باقیِ ویژگیهای لازم و درسته؛ ادمِ غیر منعطف، طبیعتا نمیتونه مسئولیت پذیر و متعهد هم باشه و نتیجتا یه رابطه پایدار و سالم از همچین ادمی هم برنمیاد. چه بعنوان شریکِ عاطفی و چه رفیق. ادمی با انعطاف پذیریِ اندک، کسیه که همراهانِ خودش رو هم منزجر و فرسوده میکنه و نمیشه کنارش احساسِ ارامش و اسایش داشت.