۱۱طبیعت خود بهترین آموزگار است
در مدرسه طبیعت به جای آموزگار، تسهیلگر وجود دارد. در این صفحه در مورد تسهیلگری، چگونگی حفاظت از کودک در طبیعت و همچنین شرایطی که زیستگاه غنی برای پرورش کودک باید داشته باشد، میآموزیم.
۱۲ بازی تمرین زندگی است
عبدالحسین وهابزاده معتقد است که کودک از طریق بازی همهچیز را میآموزد، نه از طریق درس و موعظه. از او دربارهی محیط مناسب برای بازی کودک، نقش همبازی در دوران کودکی و اینکه آیا بزرگسالان میتوانند همبازی خوبی باشند، میشنویم.
۱۳ رهایی و رشد کودک
مدرسه طبیعت میخواهد ما از بچهها غافل شویم و فرصتی برای رهایی و یلهگی آنها فراهم کنیم تا در خلال آن تواناییهایی چون ارزیابی ریسک و خلاقیت در کودک شکل بگیرد. این رهایی تا کجا مجاز است؟ وهابزاده معتقد است ما باید از واژهی ولگردی اعادهی حیثیت کنیم.
۱۴ نقش والدین در رشد کودک
دکتر وهابزاده معتقد است کودک امروز در قفسی از مهربانی و کنترل گرفتار است، اما او به کنترل و برنامهریزی نیاز ندارد. استاد این دوره آموزشی در این صفحه از باید و نبایدهایی در مورد کشفوشهود کودکان در طبیعت و چگونگی ایجاد تعادل بین آموزش کلاسیک و یادگیری آزاد کودکان میگوید.
۱۵ راههایی برای تجربه طبیعت در زندگی شهری
«تجربهی طبیعت، مهمتر از مدرسه طبیعت است». عبدالحسین وهابزاده در این درس دربارهی راههایی میگوید که با داشتن نگاه درست به فضا و نیازهای کودک، میتوانیم تجربهی طبیعت را در شهر، محله، خانه و مدرسه برای کودک فراهم کنیم.
۱۶ نقش نهادهای مدیریتی، آموزشی و محیطزیستی
در این صفحه نقش نهادهای آموزشی، آموزگاران مدارس، نهادها و کنشگران محیطزیستی و شهرداریها برای فراهمکردن تجربهی طبیعت برای کودکان را از استاد دورهی آموزشی میشنویم.
۱۷ آداب شخصی
وهابزاده در این صفحه از آداب و عادات شخصی خود در زندگی روزمرهاش میگوید. او بخش زیادی از دستاوردهای حرفهای خود را مرهون این آداب شخصی میداند.
۱۸ صفحه آخر، حرف آخر
عبدالحسین وهابزاده در صفحه آخر، ضمن جمعبندی دوره، سخن پایانی خود را با مخاطبان این دورهی آموزشی در میان میگذارد.
Post #314
4.14K