//درکی از خود که در پیوستگی با طبیعت باشد//
آیا آموزش به شیوه‌های رایج در محیط‌های عقیم، بدون حضور همسالان و ناهمسالان، توام با رنج و اجبار و به اسلوبی که حیرت حاصل از کشفِ خود انگیخته محیط بیرون را قربانی بخاطر سپردن برای امتحانات آخر سال می‌کند، منجر به این درک می‌شود؟
لحظات درخشان حیرت و تعجب، لرزش‌های عمیق ناشی از احترام و تحسین و جوانه زدن بی پروای انگیزه‌ها... با حضور بزرگسالی همدل که بیرون را به محیطی امن برای امتحان ایده‌های کودکان و نوجوانان مبدل می‌سازد و به آنها شانس خطا می‌دهند... .
اینهاست که بهترین فرصت‌های یادگیری که غالبا بدون برنامه‌ریزی از پیش تعیین شده می‌باشند را برای پرورش یک هویت جامع انسانی مهیا می‌سازند.
در این شرایط است که کودکان و نوجوانان سطح جدیدی از پیوند خود با طبیعت را تجربه می‌کنند و در نهایت مواد اولیه قوام یافتن نوعی تفکر بوم‌شناختی در آینده که به فرآیندهای بوم‌شناختی محیطی و هویت زیستی آنها گره‌خورده است مهیا می‌شود.
منبع:
- کودک و طبیعت (درسنامه مدرسه طبیعت) پژوهش های روانی، اجتماعی - فرهنگی و تکاملی (مجموعه مقاله)؛ ویراسته‌ی پیتر کان و استفان کلرت؛ ترجمه‌ی: عبدالحسین وهابزاده و آرش حسینیان؛ انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد: 1397
Post #243
678