؛ روی عملکرد مغز هم اثر میگذارد.
وقتی فرد برای مدت طولانی در معرض اخبار جنگ، تهدید، صدای انفجار یا نگرانی درباره آینده قرار میگیرد، سیستم عصبی در حالت آمادهباش باقی میماند. در این وضعیت، مغز انرژی بیشتری را صرف شناسایی خطر میکند و منابع کمتری برای تمرکز، یادگیری و حافظه باقی میماند.
به همین دلیل ممکن است این روزها:
• مطالعه سختتر از قبل باشد. • مطالب را چند بار بخوانید اما کمتر به خاطر بسپارید. • تمرکزتان زود از بین برود. • خواب یا اشتها تغییر کند. • با کوچکترین خبر یا صدای ناگهانی مضطرب شوید.
نکته مهم اینجاست که این واکنشها الزاماً به معنای PTSD نیستند. PTSD یک اختلال تخصصی است که علائم آن باید برای مدتی ادامه پیدا کرده و باعث اختلال جدی در عملکرد فرد شود. اما بسیاری از افراد در شرایط جنگی، واکنشهای استرسی طبیعی را تجربه میکنند.
برای دانشآموزان و داوطلبان کنکور، مقایسه عملکرد فعلی با دوران آرامش میتواند گمراهکننده باشد. مغز در شرایط مزمنِ استرس، مانند گذشته عمل نمیکند و افت موقت تمرکز لزوماً نشانه ضعف، بیانگیزگی یا تنبلی نیست.
روانشناسی بحران به ما یادآوری میکند که در شرایط جنگ، حفظ عملکرد نسبی موفقیت محسوب میشود؛ نه رسیدن به عملکرد ایدهآل