این تصویر یادآوری می‌کند که ذهن ما فقط از افکاری که آگاهانه می‌شناسیم تشکیل نشده. ترس‌ها، غم‌های نادیده‌گرفته‌شده، خشم‌های فروخورده و نیازهایی که سال‌ها نشنیده‌ایم، در گوشه‌های تاریک روان باقی می‌مانند و بی‌صدا روی احساسات و رفتار ما اثر می‌گذارند.
بعضی روزها فکر می‌کنیم «بی‌دلیل» بی‌حوصله‌ایم، زود می‌رنجیم یا انرژی انجام هیچ کاری را نداریم؛ اما شاید ذهنمان مدت‌هاست در حال حمل چیزی باشد که هنوز برایش کلمه‌ای پیدا نکرده‌ایم.
شفا همیشه از مثبت فکر کردن شروع نمی‌شود؛ گاهی از این شروع می‌شود که جرأت کنیم کنار سایه‌هایمان بنشینیم و بپرسیم:
«چه چیزی در من هست که مدت‌هاست دیده نشده؟»
cp ☁️🫧
Post #3592
1.44K
☁️ گاهی خسته نیستیم؛ فقط مدت‌هاست تنها با سایه‌های خودمان زندگی می‌کنیم.