چه می شود هنگامی که ما در وطن خودمان ایران هستیم، از اهمیت کتابی‌هایی مانند کافی خبر نداریم و از همین کتاب و مانند آن حتی گریزان هستیم؟ چرا در ایران تصور می‌کنیم کتاب‌هایی مانند کافی یعنی دردسر؟ و چرا هنگامی که چون ماهی که برخشک افتد، اگر از ایران خارج شدیم یا وضعیت زندگی‌مان تغییر کرد، تازه آن وقت قیمت آب‌ را باید بدانیم؟
چه می شود که ما با زبان دیگری و طور دیگری از اهمیت کتابی‌هایی مانند اصول کافی آشنا می شویم؟
حرف های سپیده پارساپژوه در این زمینه