🔺پنجاه سال بعد
طی چند دهه‌ی گذشته بسیاری از شهرهای هلند با سرمایه‌گذاری بیشتر در فضای سبز، گسترش فضاهای عمومی و مسیرهای پیاده، تغییرات زیادی کرده‌اند. از سال ۱۹۴۰ با اولویت‌بندی حمل‌ونقل سواره، کل بلوک‌های برخی از شهرها برای ساخت بزرگراه‌ها تخریب شد و تا سال ۱۹۷۰، تعداد دوچرخه‌سواران ۶ درصد در سال کاهش یافت. مرگ‌ومیر ناشی از ترافیک تنها در سال ۱۹۷۱ حدود ۳۳۰۰ نفر بود که ۴۰۰ نفر از آن‌ها کودک بودند.
در این میان، جنبش «قتل کودکان را متوقف کنید» با انجام اقدامات اجتماعی و سیاسی، دولت را برای ایجاد فضای عمومی پیاده‌مدار تحت‌فشار قرار داد. این گروه با بستن برخی خیابان‌ها در آخر هفته‌ها، تعیین محدودیت سرعت در خیابان‌ها، نصب سرعت‌گیر در بزرگراه‌ها و سرمایه‌گذاری بیشتر در حمل‌ونقل عمومی اقدامات خود را پیگیری کرد.
پس از گذشت چند سال این گروه از جانب دولت یارانه دریافت کرد و از کمک برنامه‌ریزان شهری برای اجرای برنامه‌های خود کمک گرفت.
در سال ۱۹۷۳ اولین گروه دوچرخه‌سواران هلند ظهور کرد و فرهنگ دوچرخه‌سواری احیا شد. در همین سال و همزمان با بحران جهانی نفت، قیمت بنزین چهار برابر شد و دوچرخه‌سواری محبوبیت پیدا کرد.
علاوه بر این مسطح بودن این کشور و معتدل بودن آب‌وهوای آن دوچرخه‌سواری را تسهیل می‌کند. بنابراین آن‌چه در وضعیت فعلی هلند مشاهده می‌کنیم مرهون چندین عامل فرهنگی و جغرافیایی است.
امروز در هلند از مرگ بیش از ۶۵۰۰ نفر در سال جلوگیری می‌شود و هلندی‌ها فعال‌ترین افراد از نظر فعالیت بدنی هستند، که به‌طور متوسط ۱۲ ساعت در هفته ورزش می‌کنند.
برگرفته از صفحه‌ی GeoPizza
@CharTabaqeh
