🔺رویِ دیگر: رشد افقی
نقد طرح بلندمرتبه‌سازی شهر مشهد، به‌معنای نفی کلی موضوع نیست، بلکه به‌نظر می‌رسد محتوای این طرح دارای ایرادات اساسی است. اما انتشار برخی اظهارنظر‌ها (و نامه‌ها) نشان می‌دهد، دسته‌ی دیگری از گروه‌های ذی‌نفوذ، نقد بلندمرتبه‌سازی را معادل تأیید رشد افقی شهر یا ایجاد شهرک‌های اقماری جدید قرار می‌دهند و از این‌طریق به‌دنبال خلق پروژه‌های جدید دیگری هستند.
هرچند بنیاد چهارطبقه، مانند بسیاری از اساتید حوزه‌های شهرسازی، معماری، اقتصاد، جامعه‌شناسی و محیط‌زیست نقدهای فراوانی را نسبت به طرح بلندمرتبه‌سازی وارد می‌داند، اما این نقدها نمی‌تواند بهانه‌ای برای ایجاد مسأله‌ای دیگر برای شهر مشهد باشد.
رشد افقی شهرها یا ایجاد شهرک‌های اقماری، کشف جدیدی در حوزه‌ی شهرسازی به‌حساب نمی‌آید و شعارهای پرطمطراق خانه‌دار شدن عموم شهروندان و تصویرسازی رؤیایی از زندگی در خانه‌های ویلایی ۱۰۰۰ متری، سابقه‌ای نظری و عملی در شهرهای جهان دارد.
علاوه بر افزایش هزینه‌های اولیه‌ی ایجاد زیرساخت‌ها و هزینه‌های ثانویه و تصاعدی نگهداری از آن‌ها، طولانی شدن فاصله‌ی میان مراکز و پهنه‌های مختلف شهر و همچنین دست‌اندازی بیشتر به محیط طبیعی، از جمله ساده‌ترین نقدها به رشد افقی شهرهاست. بنابراین نمی‌توان رشد افقی را به‌عنوان جایگزین بلندمرتبه‌سازی القا نمود و برای جلوگیری از یکی، به‌سراغ دیگری رفت.
تجربه‌ی ارائه‌ی نظریه‌ی باغ‌شهرها توسط ابنزر هاوارد در دهه‌ی ۱۸۹۰ میلادی و تلاش‌های ناموفق متناظر با آن در اروپا و امریکا، نشان می‌دهد سهل‌انگاری در راه‌حل‌یابی مسائل شهری محکوم به شکست خواهد بود.
بنیاد چهارطبقه ضروری می‌داند ضمن یادآوری تمایز میان توسعه‌ی فشرده و بلندمرتبه‌سازی، تأکید نماید که نه بلندمرتبه‌سازی و نه رشد افقی هیچ‌یک نوش‌داروی جادویی مسائل شهری مشهد نیستند. هریک از این الگوها ممکن است در حل برخی از مسائل شهری راه‌گشا باشند، مشروط بر آن‌که اولاً شناسایی مسأله با دقت انجام شده باشد، و ثانیاً ارتباط منطقی میان راه‌حل و مسأله برقرار باشد.
@CharTabaqeh
Post #3417
676