نشد دندان را سر جگرم نگه دارم. به خدا هرجور که نگاه می‌کنم یک تعمد عجیبی در عملکرد خلاف مصلحت نظام وجود دارد که عمیقا عصبیت‌زاست: «عضوی که سیاه شده را باید برید»، «ایران حاضر است نقش میانجی بین عربستان و یمن را برای کاهش تنش بازی کند» (جایی که مقامات سعودی می‌گویند تماس را ایران گرفته)، جنجال بر سر قهرمان‌های تاریخی مرده (به بهانهٔ پاسخ به یاوه‌گویی‌های روبیو) و واگذاشتن قهرمان‌های زنده، ... چی بگم؟
مختصر و ان‌شاءالله مفید اینکه:
۱. عصبانیت و سردرگمی جریان موسوم به «بدیم بره» که امروز شده «داره سیاه می‌شه، ببُر بره» از جایی شروع شد که دیدند زاویه‌ای که با سال‌ها تلاش بین جمهوریت و اسلامیت ایجاد کرده بودند بعد از شهادت رهبری تاحد زیادی تدارک شد. طی این سال‌ها آنها رسما اسم جمهور بی‌اسلام را گذاشتند «مردم»، و‌ بعد با چاشنی این فشار که «اسلام بدون جمهور مشروعیت ندارد» و بنابراین ناچار است به حکم آن «مردم» کذایی گردن بگذارد سر هر مسألهٔ کوچک و بزرگی پیشنهاد «همه‌پرسی» دادند. و راستی هم که این جماعت «عقلا» چه خوب دندان‌های جمهوری اسلامی را شمرده بودند! فقط امان از این اقلیت مبعوث که همه چیز را خراب کرد و لامصب (!) صف اسلامیت و جمهوریت را دوباره به هم آمیخت و همهٔ رشته‌های چند ساله را پنبه کرد.
۲. همهٔ این بازیی که الان سر ایران راه افتاده بارها و بارها در لبنان و فلسطین به اشکال کوچک‌تر، ولی مشابه تجربه شده. منتهی گویا اعتباری از این‌همه عبرت در کار نبوده. مسئولان دارند طوری رفتار می‌کنند که من عامی هم حیرت می‌کنم چه برسد به علوم سیاسی و روابط بین‌الملل و تاریخ‌خوانده‌ها. جوری رفتار می‌کنند که انگار اتفاق جدیدی افتاده و بازیگرها عوض شده‌اند. وگرنه چرا این قدر تعمد دارند که چرخ را از اول اختراع کنند؟ به هرچه مقدسات قسم می‌خورم این حماقت تعمدی است: کودنی‌ها هرچه بوده از همان اول مال جماعت متنسک و متحجر بوده، نه جماعت متهتک. متهتک‌ها اتفاقا زیرکند.
۳. تهش شما می‌مانید و اقلیت (!) مبعوث. الان خوب بتازانید.
@chaos1351