نه با سودای لطفی در مقابل عشق می ورزید

که دریا در قبال قهرِ ساحل عشق می ورزید

اگر شوق رسیدن داشتی نارس نمی چیدی

اناری را که با یک دل نه ، صد دل عشق می ورزید

بر این مرداب با چشم حقارت منگر ای ماهی

به آغوشم زمانی ماهِ کامل عشق می ورزید

به تاک پیر وقتی زد تبر بدمست دانستم

که ساقی سالها بر دور باطل عشق می ورزید

عذاب ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌پیلهٔ پروانه گشتن را که می فهمید ؟!

بجز شمعی که بی پروا به محفل عشق می ورزید

اگرچه زخم ها خورد از تراش و من مداد اما

به ما تا آخر خط از ته دل عشق می ورزید



شاعر: محمد جعفر غلامی - آبدانان

از کتاب < تهی تر از حباب > 🌸🌸


لینک کانال تلگرامی محمد جعفر غلامی:
https://t.me/gazalvashearmohamadjafargholami
✍ @CEYMARIAN
┈••✾•🌿🌺🌿•✾