Галоўнае ўсё ж правільна расстаўляць прыярытэты.

1. Пасадзіла Nizkiz ня іхная пастава да паездак празь мяжу, а рэжым. Як і дзясяткі тых, каго штодзень арыштоўваюць у Беларусі.

2. У людзей ёсьць сотні прычын не пакідаць Беларусь. З'ехала паўмільёны, засталося дзевяць. Нават былыя палітвязьні, каторыя штодзень рызыкуюць паўторным арыштам, далёка не заўсёды выяжджаць. Менавіта таму мы ў BY_help і разьвіваем праграму рэабілітацыі былым палітычным унутры краіны. Іх настолькі шмат, што мы пакуль пакрывае ня больш за 1/3 патрэбы. Мо ў 2024 удасца дацягнуць да большага.

3. Тэрміны залежаць выключна ад асабістых акалічнасьцяў. Нам вядомыя два выпадкі, калі праз арыштаваных спрабавалі раскруціць сетку структур унутры краіны. Доўга спрабавалі. Не ўдалося. І помстай за марна патрачаны час сталі цяжкія артыкулы і тэрміны 8+.

4. Супраца не дапамагае. Зянковіч адзіны пайшоў на яе з усёй кагорты арыштаваных, сярод каго быў Фядута. Атрымаў на год больш. У лепшым выпадку скінуць паўгады з тэрмінам ў 15 год.

5. Тых, хто пойдзе на зусім поўнае ратаваньне сваёй скуры, як Пратасевіч, паюзаюць і выкінуць. Так, ён на волі, але для іх ня стаў сваім, для нас стаў чужым. І Пратасевіч - тавар штучны. Як і Васкрасенскі.

Бо сістэма, калі ня садзіць, імкнецца чалавека зьнішчыць маральна. Нічога новага. У "1984" апісваецца акурат такая гісторыя.