РОЛЯ ВЫШАК МАБІЛЬНАЙ СУВЯЗІ Ў РЭПРЭСІЯХ

Давайце я раскажу пра невялікі эпізод з жніўня дваццатага.

Калі стала ясна, што BY_help зьбірае мільёны, мы пачалі інтэнсіўна шукаць пацярпелых. Гэта было яшчэ да таго, як розгалас надаў нам вядомасьць. Адным са спосабаў быў празвон рукапісных сьпісаў вызваленых з катоўні на Акрэсьціна, зробленых валянтэрамі пад сьценамі гэтага будучага музэю акупацыі.

Празвон праз звычайны GSM. Валянтэрамі іншых спантанных ініцыятываў. Якія самі прышлі да нас ды прапанавалі. Я сказаў - ОК, званіце й усіх на форму заяўкі. Ніхто не шукаў пацярпелых у мэсэнджэрах.

Недзе ў кастрычніку да тых, хто званіў, пачалі прыходзіць. Прыхапілі нават аднаго з нашых ключавых на той момант супрацоўнікаў. Пашанцавала, што мянты ня ведалі, каго ўзялі, і адпусьцілі чалавека праз тры дні - і таму ўдалося, як і амаль усім званіўшым, з’ехаць.

Ці думалі тады званіўшыя, што рызыкуюць, ужываючы адкрыты канал сувязі, які лёкка адсачыць праз геалакацыю і аналіз расшыфровак? Не. Яны проста хацелі дапамагчы.

Менавіта таму мяне неябічаскі юшыць, калі віну за пасадкі спантанна шыюць кніжцы ці фэйсбуку. Віна за пасадкі ляжыць на губазіку і прадажных "пракурорах" з "судзьдзямі". Давайце яшчэ абвінавацьце мабільных аператараў, што тэхналёгія мабільнай сувязі дазваляе адсачыць тэлефон, а білінг патрабуе стварэньня расшыфровак. Як яны пасьмелі ставіць людзей пад удар?

Губазік. "Пракуроры". "Судзьдзі". Ціхары з камерамі. Лукашэнка. У пасадках вінаватыя яны. А не журналіст с фотаапаратам ці вышка мабільнай сувязі над Ахрэсьцінам.