این اسکرین شاتی که میبینید دسکتاپ منه

من بعد یه هفته کوچ به ویندوز، دوباره برگشتم رو archlinux و hyprland.
خب لذت لینوکس به چیه؟ به کاستومایزش، maintain کردن و لذت بردن از سوادی که در طول این مسیر به دست میاریم. برای بعضیا کاستومایز مسئله جدی‌تری هست و برای پشتوانه حرفم میتونید به unixporn community مراجعه کنید.

روزایی یادمه که بجای کنکور رو i3 کار میکردم بلکه نوار پایینش با موسیقی رنگ عوض کنه و وقتی تونستم اینکارو کنم جوری خوشحال شدم که وقتی عنوان «دانشگاه تبریز» رو تو سایت سنجش دیدم انقدر خوشحال نشدم

حرفم اینه: کل این ستاپ دسکتاپم با waybar کاملا کاستوم، conky از صفر و حتی خود والپیپر کلا با AI جنریت شده :)

هیچی دیگه، از صبح تو دلم جمع شده که نرم افزار چه فایده؟ انسان چه فایده؟ یه بمبی که جهانو منفجر کنه آیا نتیجش همون چیزی نیست که به این زودی با AI میبینیم؟ اصلا انسان این وسط چیکارست؟